Białogóra (niem. Weißenberg; ukr. Біла Гора) – dawna kolonia, obecnie część wsi Dobrostany (ukr. Добростани) w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego. Leży na południe od Dobrostanów właściwych, na zachodnim brzegu strugi (blisko ujścia do Wereszycy), tworzącej dawniej Staw Białogórski, wzdłuż ulicy Białogóra (Bila Hora, Біла Гора)Weißenberg w Maps Arcanum.
Dawniej katolicka kolonia niemiecka, założona w 1786 rokuStanisław Kryciński, Kolonizacja józefińska w Galicji, „Połoniny”, wyd. SKPB, Warszawa 1984. Zajmowała północną część gminy katastralnej Kamienobród i w 1880 roku zamieszkiwało ją 380 ludzi w 46 domach. W II Rzeczypospolitej początkowo gmina jednostkowa w powiecie gródeckim województwie lwowskim. W 1921 liczba mieszkańców gminy Białogóra wynosiła 484Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 13 : Województwo Lwowskie. W związku z reformą administracyjną kraju 1 sierpnia 1934 roku Białogóra została siedzibą wiejskiej zbiorowej gminy Białogóra w powiecie gródeckim, w obrębie której utworzyła gromadę, składającą się z miejscowości Białogóra, Girskie, Granica i Za KolejąLwowski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 19, poz. 96.
Podczas II wojny światowej weszła w skład powiatu lwowskiego (Kreishauptmannschaft Lemberg), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie, gdzie została włączona do nowo utworzonej gminy Dobrostany; liczba mieszkańców w 1943 roku wynosiła 615Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
Po II wojnie światowej weszła w struktury ZSRR (Ukraińskiej SRR), gdzie została włączona do Dobrostanów.
Znani ludzie W 1895 roku w Białogórze urodził się Antoni Hajzik – major piechoty w stanie spoczynku Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim Kategoria:Rejon jaworowski Kategoria:Niemcy w Polsce