Debaryomyces Lodder & Kreger-van Rij – rodzaj grzybów należący do rodziny Saccharomycetaceae.
Charakterystyka Do Debaryomyces należą drożdże o kulistych lub elipsoidalnych komórkach, szybko rozmnażających się poprzez wielostronne pączkowanie. Mogą tworzyć pseudostrzępki. Koniugacja heterogamiczna zachodzi między komórką macierzystą a powstającą z niej blastosporą zwykle poprzedza tworzenie worków, ale występuje również koniugacja izogamiczna. Zarodniki są kuliste lub owalne i mają brodawkowate ściany. Na worku zwykle tworzy się jeden lub dwa zarodniki, ale u niektórych gatunków nawet cztery. Zwykle nie są uwalniane z worka. Fermentacja jest powolna, słaba lub nieobecna; azotany nie są przyswajane.
Gatunki Debaryomyces są wszechobecne, występują w glebie, wodzie, na roślinach itp. Przyswajają dużą ilość cukrów, w tym pentozy, skrobię i inulinę, a także fenol i katechol. Szczepy są osmofilne i halofilne, tolerujące więcej niż 24% NaCl w pożywce. Niektóre szczepy gromadzą znaczna ilość yboflawiny. Niektóre gatunki Debaryomyces (D. kloeckerii) potrafią do odżywiania się wykorzystać czyste węglowodory i naftę.
Opisano kilkanaście gatunków zaliczanych do Debaryomyces. Niektóre z nich występują w produktach spożywczych, największe znaczenie ma tu D. hansenii. D. hansenii jest najczęstszym workowcem występującym w morskiej wodzie i prawdopodobnie jest szeroko rozpowszechniony w oceanie.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Saccharomycetaceae, Saccharomycetales, Saccharomycetidae, Saccharomycetes, Saccharomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzaj Debaryomyces utworzyli Jacomina Lodder i Nelly Jenne Wilhelmina Kreger-van Rij w 1984 r. Gatunkiem typowym jest Debaryomyces hansenii (Zopf) Lodder & Kreger-van Rij 1984. Synonimy:
Niektóre gatunki Debaryomyces delbrueckii (Lindner) Kudryavtsev 1954 Debaryomyces hansenii (Zopf) Lodder & Kreger-van Rij 1984 Debaryomyces kloeckeri Guillierm. & Péju 1920 Nazwy naukowe według Index Fungorum.
Przypisy
Kategoria:Saccharomycetaceae