Wiktor Oleszczuk (ur. 14 maja 1893 w Drohiczynie, zm. po 6 czerwca 1936) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 maja 1893 w Drohiczynie, w ówczesnym powiecie bielskim guberni grodzieńskiej, w rodzinie Aleksandra i Józefy z Rutkowskich.
1 czerwca 1915 ukończył w Moskwie i został mianowany chorążym. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 219 Kotielniczewskiego Pułku Piechoty, należącego do 55 Dywizji Piechoty. Awansował na sztabskapitana.
3 listopada 1917 został przyjęty do I Korpusu Polskiego w Rosji i przydzielony do 6 pułku strzelców polskich. Wyróżnił się 19 lutego 1918 w bitwie pod Osipowiczami. 7 września 1921 pułkownik Bolesław Jaźwiński we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:
11 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. 30 listopada 1918 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do warszawskiego okręgowego pułku piechoty, późniejszego 21 pułku piechotyDz. Rozp. Wojsk. Nr 9 z 7 grudnia 1918 roku, poz. 185, 199..
W maju 1921 był przydzielony do Dowództwa węzła kolejowego Wilno. Następnie wrócił do macierzystego pułku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 159. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 72 pułku piechoty w Radomiu. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 27. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie pełnił służbę na stanowisku oficera placu Dęblin. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. Z dniem 31 października 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Radom. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
Do 28 lutego 1935 był zatrudniony w Biurze Produkcji Drzewa Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu, w charakterze pracownika kontraktowego. Mieszkał w Radomiu przy ul. Marii Curie-Skłodowskiej (byłej ul. Trawnej) 15 m. 6. Od 8 maja do 8 czerwca 1936 był zameldowany w Warszawie przy ul. Narbutta 25 m. 27. 17 stycznia 1937 kierownik Samodzielnego Referatu Informacyjnego Sztabu Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie, kapitan Franciszek Bronisław Wierzbicki sporządził dla szefa Biura Kapituły Orderu Wojennego „Virtuti Militari” informację na temat Wiktora Oleszczuka, w której określił go jako „spokojnego alkoholika” oraz człowieka „o dobrym, lecz słabym charakterze”. Kapitan Wierzbicki nie ustalił, gdzie major Oleszczuk przebywał po 6 czerwca 1936. 4 czerwca 1937 Sąd Grodzki w Radomiu skazał go na jeden miesiąc aresztu z zawieszeniem wykonania kary na trzy lata za kierowanie gróźb karalnych wobec żony.
W 1922 ożenił się z Jadwigą (1898–1985), lekarzem medycyny, z którą miał córkę Irenę (ur. 5 stycznia 1924)Jadwiga Oleszczuk-Ożarska została pochowana na cmentarzu rzymskokatolickim w Radomiu. .
Irena Oleszczuk, ps. „Rysiek” poległa 20 sierpnia 1944 w powstaniu warszawskim jako żołnierz Oddziału Dysk. Pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Walecznych.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6792 – 10 maja 1922 Krzyż Walecznych Amarantowa wstążka – 19 marca 1918 „za bój pod Osipowiczami i przejście ze stacji Prijamino”. Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – 17 sierpnia 1916 Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – 14 lutego 1917 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 24 lipca 1916 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 26 maja 1917
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Aleksiejewskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Drohiczynie (Polska) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 72 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci