Strzępiak gruszkowy, strzępiak gruszkowonny (Inocybe pyriodora (Pers.) P. Kumm) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).
Morfologia Kapelusz O średnicy 4 do 8 cm, dość mięsisty, początkowo dzwonkowaty, później rozszerza się, w kolorze ochry, w środku ciemniejszy, pokryty włóknami lub ciemniejszymi łuskami, z postrzępionym brzegiem. Blaszki Karbowane, w młodym wieku kremowe, później brązowo-cynamonowe. Trzon Cylindryczny, nieco grubszy u nasady, białawy z małymi czerwonawymi włóknami, z wyjątkiem górnej części, która jest biała i łuszcząca się. Miąższ Gruby, białawy, po zetknięciu z powietrzem natychmiast przybiera kolor brudnego różu. Grzyb trujący.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inocybe, Inocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Chriatiaan Hendrik Persoon w 1871 r., nadając mu nazwę Agaricus pyriodorus. W tym samym roku Paul Kummer przeniósł go do rodzaju Inocybe. Polską nazwę podał Andrzej Nespiak w 1990. Była ona jednak dubletem; istnieje drugi gatunek grzyba o nazwie strzępiak gruszkowaty. Z tego względu W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym dla gatunku Inocybe pyriodora zarekomendowała nazwę strzępiak gruszkowy.
Występowanie i siedlisko Występuje Ameryce Północnej i Europie, w tym w Polsce. Rośnie na glebach żyznych, wapiennych, w lasach liściastych i iglastych, na ściółce, na ziemi.
Przypisy .
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Strzępiakowate