Michał Okoński (ur. 3 czerwca 1892 w Łopienniku koło Krasnegostawu, zm. 7 października 1956 w Warszawie) – polski lekarz internistaBarbara Petrozolin-Skowrońska (red.) – Encyklopedia Warszawy T. I (Wydawn. Nauk. PWN, 1994; ISBN:9788301088361) s. 569.
Życiorys Studiował w Zurychu i Krakowie. W latach 1919–1921 pracował w Nadzwyczajnym Komisariacie do Walki z Epidemiami i prowadził szpital epidemiczny. Od 1925 roku związany był z Warszawą, gdzie pracował jako lekarz szkolny oraz internista w Ubezpieczalni Społecznej. Od 1929 roku był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Od 1934 roku piastował funkcję kierownika Szpitala Kolejowego przy ul. Brzeskiej w Warszawie.
W trakcie okupacji niemieckiej był w latach 1940–1942 więźniem niemieckiego-nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau. Po powrocie do Warszawy, ponownie nadzorował szpital przy Brzeskiej, który uratowało od zniszczenia w wyniku działań wojennych podczas powstania warszawskiego (podczas powstania lekarz w tymże szpitalu).
Po wojnie przyczynił się do rozbudowy i unowocześnienia Szpitala Kolejowego przy ul. Brzeskiej.
Był współzałożycielem kwartalnika Lekarz Kolejowy.
thumb|240px|Grób dr Michała Okońskiego na Cmentarzu Bródnowskim Zmarł 7 października 1956 roku. Pochowany został na cmentarzu bródnowskim w Warszawie (Sektor: 4C / Rząd: 3 / Numer grobu: 15).
Był patronem Szpital im. Michała Okońskiego (nr 12) w Warszawie (w latach 2008–2009 nastąpiła likwidacja szpitala).
W Łopienniku Podleśnym znajduje się zachowany dwór z 1920 roku, który służył jako letnia rezydencja Michała Okońskiego.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Lekarze w powstaniu warszawskim Kategoria:Polscy więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1956