Słuch muzyczny – umiejętność rozpoznawania za pomocą zmysłu słuchu określonych cech dźwięków muzycznych: wysokości, barwy, głośności lub natężenia oraz rytmu, liczby i relacji między kilkoma brzmiącymi jednocześnie dźwiękami.
Słuch wysokościowy (melodyczny) pozwala odróżniać dźwięki wysokie od niskich. Umiejętność rozpoznawania wysokości jednego dźwięku względem innego nazywa się słuchem relatywnym (względnym); umiejętność rozpoznawania wysokości dźwięku bez konieczności porównywania jej z inną – słuchem absolutnym. Słuch harmoniczny (analityczny) pozwala rozpoznawać struktury wertykalne i horyzontalne utworu muzycznego: współbrzmienia, akordy, polifonię oraz melodię (następstwa dźwięków). Słuch rytmiczny pozwala rozpoznawać rytm i tempo melodii. Słuch tembrowy pozwala rozróżniać barwy dźwięków. Słuch dynamiczny pozwala rozróżniać głośność lub natężenie dźwięku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Typy słuchu Kategoria:Psychologia muzyki