Tornado w Lublinie – trąba powietrzna (opisywana również jako orkan), która przetoczyła się przez Lublin 20 lipca 1931 roku. Najsilniejsze tornado w historii II RP, możliwe, że także w całej historii Polski.

Klasyfikacja Inspekcję miejsca zdarzenia przeprowadził następnego dnia Romuald Gumiński. Na podstawie analizy zniszczeń wyliczył on prędkość wiatru na 111–145 m/s (400–522 km/h). Oznaczałoby to stopień F5, a nawet F6 w skali Fujity, a T10 w skali TORRO. Współczesne analizy wykazują, że były to szacunki znacznie zawyżone, a rzeczywista siła wiatru odpowiada najprawdopodobniej stopniowi F4, z możliwością, że było nieco słabsze (F3/F4) lub silniejsze (F4/F5). Mało jest bowiem typowych uszkodzeń F5.

Tornado z 1931 r. miało ciemny, niemal czarny lej kondensacyjny, co było efektem zassania ogromnej ilości pyłu i gruzu. Szerokość pasa zniszczeń (300–1000 m) klasyfikuje je jako tornado typu klin (), a relacje o gwałtownie rozszerzającej się ku górze masie wskazują na formę .

Opis wydarzeń Około godziny siódmej wieczorem na niebie pojawiły się duże, skłębione czarne chmury. Po kilku minutach znacznie pociemniało i pojawiły się błyskawice. Rozpoczął się silny deszcz, który po niedługim czasie przerodził się w nawałnicę. Według lokalnej gazety, Ziemi Lubelskiej, dawno nie widziano tak silnego deszczu. Był on rzekomo tak potężny, że widoczność ograniczona była do jednego metra.

Zniszczenia Trąba powietrzna zniszczyła m.in. 2 kominy, most oraz wyrywała drzewa z korzeniami. Przewróciła autobus raniąc pasażerów i zrywała dachy, a nawet równała z ziemią drewniane budynki. Miotała dziećmi na odległość kilkudziesięciu metrów. Uszkadzała słupy reklamowe i zniszczyła pompy na stacji paliw. Znacznie uszkodziła również rzeźnię miejską. Przewróciła także wagony kolejowe (które były jednak lżejsze od współczesnych, gdyż były drewniane) dotkliwie raniąc znajdujące się w nich konie wyścigowe. Niektóre źródła mówią wręcz, że zrównała z ziemią centrum miasta, lecz te informacje są prawdopodobnie przesadzone.

Śmierć poniosło 6 osób: dwóch woźniców zostało porwanych przez wiatr – jeden z nich został rzucony w przewody elektryczne – 4 osoby zabite zostały przez walące się budynki. Rany odniosło ok. 100 osób (są to dane szacunkowe, gdyż wielu lżej poszkodowanych nie zostało odnotowanych lub nie zgłosiło się po pomoc medyczną), z czego 6–11 było ciężko rannych, a 28 „lżej rannych”. Zginęła też bardzo duża liczba zwierząt domowych i hodowlanych. Setki lub tysiące ludzi straciło swój dobytek.

Przypisy

Kategoria:Trąby powietrzne w Polsce Kategoria:1931 w Polsce Kategoria:Historia Lublina w II Rzeczypospolitej Lublin