Alexander Nicolas Voormolen (ur. 3 marca 1895 w Rotterdamie, zm. 12 listopada 1980 w Hadze) – holenderski kompozytor.
Życiorys Pochodził z rodziny urzędników miejskich, od strony matki jego dalekim przodkiem był kompozytor Claude Rameau. Studiował w konserwatorium w Utrechcie u Willema Petriego (fortepian) i Johana Wagenaara (kompozycja). W latach 1916–1920 przebywał w Paryżu, gdzie poznał Florenta Schmitta, Alfreda Casellę, Fredericka Deliusa i Alexisa Rolanda-Manuela. Po powrocie do Holandii początkowo mieszkał w Veere, następnie w 1923 roku osiadł w Hadze. Pisał krytyki muzyczne do „Nieuwe Rotterdamsche Courant”. W latach 1938–1955 pracował jako bibliotekarz w konserwatorium muzycznym w Hadze.
Twórczość We wczesnym okresie tworzył w idiomie impresjonistycznym, pozostając pod silnym wpływem Maurice’a Ravela. W latach 20. XX zaczął poszukiwać własnego stylu, nawiązując do elementów tradycji muzycznej Niderlandów i sięgając po formy barokowe, które łączył z modernistyczną harmoniką. W tworzonych wówczas kompozycjach starał się przedstawić sceny z historii kraju i związane z nimi postacie, wykorzystywał dawne melodie ludowe.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Holenderscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rotterdamie