Contraamiral Eustațiu Sebastian – rumuńska korweta zbudowana w latach 80. XX wieku w Rumunii, początkowo klasyfikowana jako fregata. Główny z dwóch okrętów swojego typu, oznaczanego w kodzie NATO jako Tetal-II lub Modified/Improved Tetal. Znajduje się w służbie Rumuńskich Sił Morskich od 1989 roku. Nosi numer burtowy 264.

Budowa

Rumunia w okresie komunistycznym miała ambicje samodzielnego projektowania i budowy okrętów dla swojej marynarki, jedynie z pomocą techniczną ZSRR. Pierwszym typem większych okrętów bojowych skonstruowanych w Rumunii były lekkie fregaty (korwety) typu Amiral Petre Bărbuneanu, oznaczone w kodzie NATO jako Tetal. Ich następcą zaprojektowanym w latach 80. XX wieku stały się okręty typu Contraamiral Eustațiu Sebastian, w których przeprojektowano całkowicie nadbudówki i wprowadzono możliwość bazowania śmigłowca. W kodzie NATO określano je jako Modified Tetal (zmodyfikowany Tetal), Improved Tetal (ulepszony Tetal) lub Tetal IIModified Tetal według lub w skrócie Mod Tetal (), Improved Tetal według , Tetal II według .. Początkowo klasyfikowane były jako fregaty, w 2003 roku przeklasyfikowane na korwety.

Stępkę pod budowę prototypowego okrętu położono w stoczni marynarki wojennej w Mangalii w 1987 roku. Otrzymał on nazwę „Contraamiral Eustațiu Sebastian”, zapisywaną w skrócie na burcie jako: „C Am. SEBASTIAN”, na cześć kontradmirała Eustațiu Sebastiana, dowodzącego marynarką Rumunii w czasie I wojny światowejPrawidłowe brzmienie nazwy według strony marynarki i , skrót widoczny na zdjęciu. Wiele publikacji podaje nazwę ze zwesternizowaną nazwą stopnia „Contre Admiral...” (np.).. Okręt wodowano 12 kwietnia 1988 rokuWodowanie 12 kwietnia 1988 roku według , natomiast podaje 1 stycznia 1988 roku, co budzi wątpliwości, gdyż dla czterech korwet typu Tetal także podaje daty 1 stycznia. Większość publikacji podaje sam rok.. Wcielono go do służby według różnych źródeł 7 października lub 30 grudnia 1989 rokuWedług źródła rumuńskie podają 7 października 1989, natomiast według , i – 30 grudnia 1989.. Drugi okręt „Contraamiral Horia Macellariu” wszedł do służby ze znacznym opóźnieniem w 1997 roku z uwagi na kryzys ekonomiczny, po czym nie budowano dalszych jednostek tego typu.

Skrócony opis

thumb|„CAm. Sebastian” w Bosforze, 2007 thumb|Widok „CAm. Sebastian” od rufy

W literaturze spotyka się różne dane co do wyporności, w tym wyporność standardową 1480 ton i pełną od 1524 do 1800 ton podaje wyporność standardową 1480 t i pełną 1600 t, wyporność 1800 t (bez bliższego określenia), wyporność pełną 1524 t (w wcześniejszych rocznikach jej równowartość: 1500 ts – ).. Długość całkowita wynosi 92,34 m, szerokość 11,41 m, a zanurzenie 3,16 mWedług , zanurzenie 3,7 m..

Załoga okrętów liczy według marynarki Rumunii 91 osób (w literaturze spotyka się wartości 77–95 ludzi)Według załoga 77 ludzi, według załoga 85 ludzi w tym 7 oficerów, według załoga 95 ludzi.

Uzbrojenie artyleryjskie składa się z automatycznej armaty uniwersalnej kalibru 76,2 mm AK-176 w wieży na pokładzie dziobowym. Zestaw obrony bezpośredniej tworzą dwa kierowane radarowo sześciolufowe działka plot. 30 mm AK-630. Uzupełniają je dwa sześciolufowe działka plot. 30 mm AK-306.

Broń podwodną stanowią dwie dwururowe obrotowe wyrzutnie torpedowe DTA-53-1124 kalibru 533 mm, umieszczone na burtach w wycięciach nadbudowy. Służą one do odpalania torped kierowanych 53-65K, których okręt przenosi cztery. Do zwalczania okrętów podwodnych służą dwie dwunastoprowadnicowe wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU-6000, o donośności do 6000 m, umieszczone na nadbudowie dziobowej przed sterówką. Fregaty przenoszą zapas 64 rakietowych bomb głębinowych RGB-60. Możliwości zwalczania okrętów podwodnych zwiększa możliwość bazowania śmigłowca IAR-316B, z lądowiskiem na rufie. Okręty nie posiadają jednak hangaru i są przystosowane jedynie do czasowego bazowania na nich śmigłowca.

Wyposażenie radioelektroniczne stanowił przede wszystkim radar dozoru ogólnego MR-302. Okręty wyposażone były też w radar artyleryjski Wympieł i radar nawigacyjny Najada. Do wykrywania okrętów podwodnych służy stacja hydrolokacyjna średniej częstotliwości MG-322. Wyposażenie stanowił ponadto system rozpoznania radiotechnicznego SM-2, dwie wyrzutnie celów pozornych PK-16 oraz system identyfikacji swój-obcy.

Napęd stanowią cztery silniki wysokoprężne 61D, napędzające cztery śruby. Rozwijają moc po 3285 KM (łącznie 13 140 KM). Napęd zapewnia osiąganie prędkości maksymalnej 23,4 węzłów. Zasięg pływania z prędkością 11 węzłów wynosi 1100 mil morskich.

Służba „Contraamiral Eustațiu Sebastian” wszedł do służby według różnych źródeł 7 października lub 30 grudnia 1989 roku, otrzymując numer burtowy: 264. Jego wejście do służby zbiegło się z obaleniem komunistycznego dyktatora Nicolae Ceaușescu i przemianami politycznymi w Rumunii, prowadzącymi do wprowadzenia demokracji i integracji kraju z Zachodem.

Jako jeden z najnowszych okrętów rumuńskich, „Contraamiral Eustațiu Sebastian” brał udział od połowy lat 90. w międzynarodowych ćwiczeniach na Morzu Czarnym z państwami regionu oraz sojuszu NATO w ramach programu Partnerstwo dla Pokoju, w tym z serii Sea Breeze, Cooperative Partner i Orzeł Ocalenia. Okręt początkowo klasyfikowany był jako fregata, następnie przeklasyfikowany na korwetę. Wchodził w skład 79 Dywizjonu Fregat, a od 3 sierpnia 1998 roku 50 Dywizjonu Fregat, przemianowanego 25 listopada 2003 roku na 50 Dywizjon Korwet (Divizionul 50 Corvete). W latach 2006–2013 uczestniczył w ośmiu rejsach ćwiczebnych międzynarodowego zespołu państw czarnomorskich , w tym z marynarką Rosji (w sierpniu 2006, kwietniu 2007, sierpniu 2008, kwietniu i sierpniu 2009, sierpniu 2011, kwietniu 2012 i w ostatnim zespole w sierpniu 2013 roku) i dalsze lata.

W kolejnych latach wziął udział m.in. w organizowanych w Rumunii manewrach międzynarodowych Sea Shield w lipcu 2015 i lutym 2017 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Rumuńskie korwety