Zróżnicowane funkcjonowanie pozycji testowej (ang. differential item functioning, w skrócie DIF) – pojęcie z zakresu psychometrii na oznaczenie sytuacji, w której wykonanie przez respondenta zadania w teście psychologicznym zależy nie tylko od poziomu umiejętności owego respondenta, ale także od jego przynależności do określonej grupy społecznej B. Kondratek, M. Grudniewska, Test Mantel–Haenshel oraz modelowanie IRT jako narzędzia wykrywania DIF i opisu jego wielkości na przykładzie zadań ocenianych dychotomicznie. "Edukacja" 2013, 2(122), 34-55.. Termin ten jest zbliżony znaczeniowo do pojęcia stronniczości testuE. Hornowska, Testy psychologiczne. Teoria i praktyka, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2021, s. 188..
Powstanie koncepcji DIF DIF został wprowadzony przez Paula W. Hollanda i Dorothy T. Thayer w publikacji z 1986 r. Differential Item Functioning and the Mantel-Haenszel Procedure. Autorzy zwrócili uwagę na to, że pojęcie zróżnicowanego funkcjonowania pozycji testowej jest bardziej ogólne i zarazem neutralne od pojęcia stronniczości testu. Jest to ważne o tyle, że w wielu sytuacjach, w których ma miejsce DIF, niekoniecznie można mówić o wystąpieniu zjawiska stronniczości testu P. W. Holland, D. T. Thayer, (1986). Differential item functioning and the Mantel‐Haenszel procedure. ETS Research Report Series, 1986(2), s. 1.. Jak to określili Holland i Theyer, badania nad zbliżonymi koncepcjami były prowadzone przez badaczy związanych z Educational Testing Service (Cardall, Coffman, Angoff, Ford, Berk) począwszy od lat 60. XX wieku P. W. Holland, D. T. Thayer, (1986). Differential item functioning and the Mantel‐Haenszel procedure. ETS Research Report Series, 1986(2), s. 1..
Przypisy
Kategoria:Psychometria