Uchownica kasztanowata (Wynnella silvicola Nannf.) – gatunek grzybów z rodziny piestrzycowatych (Helvellaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Wynnella, Helvellaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi. Nazwa polska za internetowym atlasem grzybów.
Po raz pierwszy opisał go w 1966 r. John Axel Nannfeldt. Niektóre synonimy: Helvella silvicola (Nannf.) Harmaja 1974 Wynnea atrofusca R. Heim 1926 Wynnella atrofusca Svrček 1963.
Morfologia Owocnik Wysokość 2–8 cm, szerokość 1–2 cm, kształt zaokrąglonego ucha osła (zagięty do wewnątrz wzdłuż osi pionowej). Powierzchnia zewnętrzna początkowo średnio brązowa, wkrótce coraz bardziej blada w kierunku podstawy; powierzchnia wewnętrzna ciemno fioletowobrązowa, wkrótce ciemno czerwonawobrązowa; podstawa w postaci pomarszczonego lub żebrowanego trzonu o długości do około 2 cm i grubości 1 cm i barwie od żółtawej do jasnobrązowej lub białawej. Miąższ cienki, kruchy, brązowawy w „uchu”, białawy na trzonie i niezmieniający barwy po pokrojeniu, bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 18–23 × 13–15 µm; szeroko elipsoidalne, gładkie z jedną dużą centralną gutulą, która często prawie całkowicie wypełnia zarodnik, w KOH szkliste. Worki 275–300 × 10–12,5; 8-zarodnikowe, w KOH szkliste. Wstawki przekraczające worki o 10–12 µm, nitkowate z zaokrąglonymi lub niemal maczugowatymi wierzchołkami, o szerokości w najszerszym miejscu 3,5–5 µm, W KOH szkliste. Powierzchnia ekscypulum przypominająca trichodermę, z maczugowatymi i septowanymi elementami o szerokości 10–15 µm, gładka, szklista. Strzępki kontekstu gęsto splecione o szerokości 3–4 µm, gładkie.
Występowanie i siedlisko Uchownica kasztanowata znana jest w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W 2006 r. M.A. Chmiel przytoczyła ten gatunek w swojej checkliście jako grzyb występujący na terenie Polski. Gatunek ma status wymierającego (E) na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów.
Grzyb naziemny, prawdopodobnie mykoryzowy. Owocniki rosną samotnie, w rozproszeniu lub grupowo wśród drzew iglastych latem i jesienią.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Piestrzycowate