thumb|Grób Mieczysława Kofty na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Mieczysław Kofta, pierwotne nazwisko Kaftal (ur. 28 lutego 1914, zm. 16 stycznia 1985 w Warszawie) – polski radiowiec, dyrektor wrocławskiej (1949), łódzkiej (1949–1952) i katowickiej (1952–1957) Rozgłośni Polskiego Radia. Ojciec Jonasza Kofty.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leopolda Kaftala (1885–1942), warszawskiego przedsiębiorcy i inżyniera elektryka pochodzenia żydowskiego oraz dentystki Franciszki z domu Mintz (1888–1942). Jego rodzice zginęli w warszawskim getcie. Ukończył studia prawnicze Uniwersytecie Warszawskim (1939), podczas których poznał swoją przyszłą żonę – Marię. Para działała w Komunistycznym Związku Młodzieży Polskiej, przy czym Mieczysław został z niego wydalony w 1938 ze względu na poglądy trockistowskie. Po wybuchu II wojny światowej za namową partnerki para wyjechała do Białegostoku, a następnie do Lwowa, gdzie pobrali się. We Lwowie Marię skierowano do nauczania języka niemieckiego, Mieczysława zaś wysłano do pracy w Samarkandzie. Po kilku miesiącach uzyskał przepustkę i powrócił do Lwowa, po czym para zamieszkała w Mizoczu – rodzinnej miejscowości Marii. Tam Mieczysław podjął pracę jako robotnik w cukrowni. Podczas okupacji niemieckiej Wołynia dzięki temu, że jego wygląd nie pasował do stereotypowego wizerunku osoby pochodzenia żydowskiego i dzięki znajomości języka niemieckiego udawało mu się uniknąć dekonspiracji. W związku z brakiem słowiańsko brzmiącego nazwiska małżeństwo przerobiło dokumenty, zmieniając nazwisko „Kaftal” na „Kofta” (ukr. cienki sweter, bluzka). W 1943 w związku z pogromami dokonywanymi na Polakach przez ukraińskich nacjonalistów z UPA, małżeństwo uciekło prawdopodobnie pociągiem do Zdołbunowa, a następnie Borysławia. Małżeństwo Koftów w 1944 znalazło się we Lwowie, gdzie oboje wstąpili do Polskiej Partii Robotniczej.
Po wojnie Koftowie znaleźli się w grupie 160 pionierów, którzy pod kierunkiem pierwszego polskiego prezydenta Wrocławia Bolesława Drobnera zamieszkali w tym mieście. We Wrocławiu małżeństwo zamieszkało w willi przy ul. Parkowej. Kofta we Wrocławiu pełnił funkcję przedstawiciela rządu polskiego do spraw życia kulturalnego ludności niemieckiej. W 1946 współtworzył wrocławską rozgłośnię Polskiego Radia, w której początkowo był odpowiedzialny za audycje dla dzieci i młodzieży, zaś w 1949 pełnił funkcję dyrektora stacji. W latach 1946–1947 był kierownikiem literackim Teatru Lalki i Aktora we Wrocławiu. Po rozwodzie z Marią w 1948, związał się z Aleksandrą Forbert i zamieszkał z synem Jonaszem w Łodzi, gdzie w latach 1949–1952 był dyrektorem łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia i był członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w Łodzi. W 1952 był jednym z inicjatorów powstania kieleckiej rozgłośni Polskiego Radia. W latach 1952–1957 był dyrektorem rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach i sekretarzem magazynu niedzielnego „Trybuny Robotniczej” (1956–1959). Pod koniec lat 50. pracował jako zastępca dyrektora programowego TVP – Jerzego Pańskiego.
Życie prywatne Jego pierwszą żoną była Maria z domu Jaremczuk (1914–1992), z którą rozwiódł się w 1948. Para miała dwóch synów: Jonasza Koftę (ur. 1943) – poetę, dramaturga, satyryka i piosenkarza oraz Mirosława Koftę – psychologa (ur. 1945). Wnuk (syn Jonasza) Piotr Kofta jest pisarzem. Jego drugą żoną była Aleksandra Forbert, wcześniej żona operatora filmowego Adolfa Forberta (1911–1992).
W latach 1952–1955 mieszkał w willi Antoniego Pawlity przy ul. gen. Zajączka 10 w Katowicach.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B 17-6-30).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1954) „w 10 rocznicę Polski ludowej za zasługi w pracy zawodowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (1947) „za ofiarną pracę społeczną w Towarzystwie Przyjaciół Żołnierza”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 7 stycznia 1955 r. nr 0/31 – na wniosek Komitetu do Spraw Radiofonii „Polskie Radio”.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Dziennikarze związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie kultury związani z Katowicami Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie związani z Radiem Łódź Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy ludzie teatru Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy trockiści Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Ludzie związani z Polskim Radiem Katowice