Torpedowce typu Munin – szwedzkie torpedowce z lat 80. XIX wieku. W latach 1886–1887 w stoczni w Sztokholmie zbudowano trzy okręty tego typu. Torpedowce weszły w skład Svenska marinen w 1887 roku. W 1915 roku wszystkie okręty zostały przeklasyfikowane na patrolowce, a z listy floty zostały skreślone w 1923 roku.
Projekt i budowa typu Munin zbudowane zostały w krajowej stoczni w Sztokholmie. Nieznana jest data położenia stępek jednostek, a ich wodowanie odbyło się w 1887 roku.
+ Torpedowce typu Munin Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Munin” (V17) Finnboda ? 1887 1887 wycofane w 1923 „Freke” (V16) „Gere” (V18)
Dane taktyczno–techniczne Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 34,8 metra, szerokości całkowitej 3,8 metra i zanurzeniu 2,03 metra. Wyporność normalna wynosiła 55 ton, a pełna 66 ton. Okręty napędzane były przez jedną pionową maszynę parową o mocy 620 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł. Maksymalna prędkość napędzanych jedną śrubą jednostek wynosiła 18,5 węzła. Zapas zabieranego węgla wynosił 15 ton.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się z pojedynczego działka kalibru 25 mm K/60 M84 L/57. Okręty wyposażone były w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 381 mm.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 12 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Wszystkie torpedowce typu Munin („Munin”, „Freke” i „Gere”) zostały wcielone do służby w Svenska marinen w 1887 roku. W 1906 roku okręty zostały przeklasyfikowane na . W 1915 roku jednostki zostały po raz kolejny przeklasyfikowane, tym razem na patrolowce, w związku z czym zdemontowano z nich wyrzutnie torpedowe. Okręty utraciły wówczas nazwy i pływały pod oznaczeniami Vedettbåt n:r 16–18. Jednostki zostały wycofane ze służby w 1923 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia