Wiktar Barnafawicz Zurajeu (; , Wiktor Bornafowicz Zurajew; ur. 28 listopada 1963) – białoruski pułkownik, dowódca jednostki specjalnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi w latach 2010–2021. Był jednym z głównych dowódców odpowiedzialnych za brutalne stłumienie pokojowych protestów w 2020 roku, w tym za śmierć , pierwszej ofiary śmiertelnej protestów.
Życiorys Wiktar Zurajeu urodził się 28 listopada 1963 roku. Z pochodzenia jest Osetyjczykiem.
W 1986 roku został przydzielony do Mińska w stopniu dowódcy plutonu jednostki wojskowej 3214. W połowie lat 80. na ogólnozwiązkowym obozie szkoleniowym w Tbilisi zdobył bordowy beret, czyli najwyższe wyróżnienie dla personelu wojskowego jednostek sił specjalnych oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. W 1991 roku jako radziecki żołnierz odbył misję bojową do Górskiego Karabachu, podczas której brał udział w ograniczaniu ormiańsko-azerbejdżańskiego konfliktu zbrojnego.
W 1993 roku był jednym ze współtwórców białoruskich sił specjalnych, przeprowadzając pierwszy egzamin na bordowy beret. Następnie kontynuował karierę w oddziałach granicznych. Pełnił funkcję szefa wydziału, a później zastępcy dowódcy jednostki wojskowej 1250 oddziałów granicznych w Mińsku. Na terenie jednostki stacjonowały graniczne siły specjalne – (OSAM).
27 grudnia 2010 roku Zurajeu objął dowództwo nad jednostką specjalną . Miało to miejsce po brutalnej pacyfikacji pokojowych protestów po wyborach prezydenckich przez funkcjonariuszy jednostki pod dowództwem . W 2012 roku stanął na czele służby ds. zwalczania handlu narkotykami. W 2018 roku Zurajeu towarzyszył Wiktarowi Łukaszence podczas wizyty w Czeczenii oraz uczestniczył w spotkaniu z Ramzanem Kadyrowem.
Był jednym z dowódców zaangażowanych w tłumienie masowych pokojowych protestów po wyborach prezydenckich na Białorusi w 2020 roku. Według dziennikarzy „Tribuny” wojskowy, który 10 sierpnia zastrzelił w Mińsku nieuzbrojonego demonstranta , najprawdopodobniej należał do jednostki specjalnej Ałmaz. Tego samego miesiąca Zurajeu otrzymał Medal „Za nienaganną służbę” jako uhonorowanie jego udziału w tłumieniu protestów.
W grudniu 2021 roku został zastąpiony na stanowisku dowódcy Ałmazu przez Wiktara Kraucewicza. Od tego czasu pełni funkcję zastępcy dyrektora generalnego ds. bezpieczeństwa, porządku i personelu w .
Ma syna, Alaksandra Wiktarawicza Zurajeua (ur. 1993), który jest kandydatem nauk chemicznych, docentem i dziekanem Wydziału Chemii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego.
Odznaczenia Medal „Za wyróżnienie w ochronie granic” (2003) Medal „Za nienaganną służbę” I stopnia (2010) Medal „Za nienaganną służbę” (2020) Order „Za służbę Ojczyźnie” III stopnia (2015)
Przypisy
Kategoria:Funkcjonariusze służb specjalnych Białorusi Kategoria:Białoruscy wojskowi Kategoria:Białoruscy pułkownicy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie” Kategoria:Urodzeni w 1963