Pafnucy z Dendery (kopt. ⲡⲁⲫⲛⲟⲩϯ, zm. IV w.) – egipski eremita, wczesnochrześcijański męczennik, święty.
Biografia Pafnucy z Dendery w Tebaidzie był mnichem. Został aresztowany podczas prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana, które wybuchło w związku z edyktem z 24 lutego 303 roku. Nakaz aresztowania Pafnucego wydał Arrian, prefekt w Antinoopolis (Górny Egipt). Ze względu na dokonywane przez Panfnucego po uwięzieniu cuda, wielu nawróciło się na chrześcijaństwo. Neofitów zamęczono przed ukrzyżowaniem cudotwórcy. Zachowały się dwie Pasje: koptyjska i grecka. Podważana jest jednak ich wiarygodnośćHenryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, , kol. 482-483..
Dzień obchodów Bardzo późno wpisany do martyrologiów zachodnich, wspominany był w synaksariach wschodnich wraz z 546 towarzyszami. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 24 września.
Zobacz też kult świętych męczennicy wczesnochrześcijańscy wstawiennictwo świętych
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Pustelnicy Kategoria:Męczennicy wczesnochrześcijańscy Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Święci koptyjscy Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Straceni przez ukrzyżowanie Kategoria:Urodzeni w III wieku Kategoria:Zmarli w IV wieku