Kamienica przy ulicy Szewskiej 5 – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie, na Starym Mieście.

Historia Kamienica datowana jest na okres od XV do XIX wieku. Jej pierwotne przeznaczenie było mieszkalne. Współczesna forma architektoniczna jest wynikiem scalenia dwóch budynków (pierwotnie gotyckich), do którego doszło w połowie XIX stulecia. W 1933 roku bryłę nadbudowano o III piętro.

19 lutego 1968 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Architektura Budynek ma trzy piętra, z których najwyższe powstało w 1929 roku. Jego konstrukcję oparto na planie prostokąta, który biegnie równolegle do ulicy. Cała konstrukcja zbudowana jest z cegły, a w części piwnicznej wykorzystano kamień. Obiekt pokryto tynkiem.

Piwniczne kondygnacje przykryto łukowymi sklepieniami (kolebkowymi). Pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu (sień), również ze sklepieniem kolebkowym, został o nieco zwężony, aby wydzielić przestrzeń na sklepy. Z pierwszej połowy XIX wieku pochodzą jednobiegowe schody z drewna. Na parterze pomieszczenia mają sklepienia, które łączą formy krzyżowe z kolebkowymi oraz kolebkowe z lunetami.

Na pierwszym piętrze został ustawiony klasycystyczny kominek z pierwszej połowy XIX wieku, ozdobiony kampanulami i zwieńczony gzymsem. Jedno z pomieszczeń oraz druga kondygnacja zachowały XIX-wieczne posadzki.

Fasada Główna fasada, pochodząca z pierwszej połowy XIX wieku i odnowiona w 1883 roku, ma sześć osi z nieregularnym rozmieszczeniem okien i jest delikatnie wzmocniona skarpami. Parter rozdzielony arkadowymi wnękami, w których znajdują się okna i wejścia. Okna na pierwszym piętrze mają uszate obramowania. Tylna elewacja ma pięć osi i również jest wzmocniona przyporami. W obu fasadach zachowała się stolarka okienna z pierwszej połowy XIX wieku.

Oficyna Boczna przybudówka, która powstała prawdopodobnie w XVIII wieku, przeszła renowację w 1876 roku. Jej kształt, przypominający literę „L”, sprawia, że krótsza część przylega do głównego budynku. Obiekt ma dwa piętra i składa się z jednego traktu. Elementem głównej elewacji są drewniane ganki z połowy XIX wieku, które biegną wzdłuż pierwszego i drugiego piętra obu części budynku. Te konstrukcje opierają się na drewnianych wspornikach. Zachowana stolarka okienna również pochodzi z XIX stulecia. Pokrycie dachowe jest płaskie.

Dane techniczne Ma trzy kondygnacje i kubaturę wynoszącą 4700 m³, oferując 620 m² powierzchni użytkowej i 270 m² zabytkowej. W skład tej powierzchni wchodzi trzynaście izb mieszkalnych, pięć innych pomieszczeń , piwnica zajmująca teren 260 m² oraz podwórze o powierzchni 50 m².

Przypisy

Kategoria:Zabytki nieruchome w Krakowie Kategoria:Zabytkowe kamienice w Krakowie Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków