Tetramesa – rodzaj błonkówek z rodziny zagładkowatych. Prawie kosmopolityczny. Obejmuje 200 opisanych gatunków.
Morfologia Błonkówki o ciele długości od 2 do 4 mm, smuklejszym niż podobnego rodzaju Cathilaria, zwykle o dominującej barwie czarnej. Głowa i mezosoma są delikatnie pomarszczone lub siateczkowane, równomiernie porośnięte dość długimi, cienkimi, sterczącymi włoskami. Podobnie jak u Cathilaria występuje poprzeczne żeberko w rejonie intertorularnym, a boczne płytki otworu wielkiego są całkowicie wygraniczone od strony bocznej i grzbietowej. Na tylnych krawędziach policzków brak jest żeberek. Bruzdy aksyllarne są wąsko oddzielone. Skrzydła są wąskie, węższe niż u Cathilaria. Pozatułów umiarkowanie opada. Synapomorfią rodzaju jest obecność trzech par bocznych włosków w okolicy stawowej stylika. Metasoma jest wydłużona, walcowata.
Ekologia i występowanie Larwy tych błonkówek są endofitofagami wywołującymi powstanie galasów i zwykle wyspecjalizowanymi w konkretnym gatunku rośliny żywicielskiej. Większość poznanych roślin pokarmowych należy do wiechlinowatych, ale wymieniane są też wawrzynowate. Osobniki dorosłe odżywiają się nektarem kwiatowym.
Do parazytoidów Tetramesa należą inne zagładkowate (zwłaszcza z rodzajów Eurytoma i Sycophila), a także wiechońkowate, Eupelmidae, siercinkowate, Cleonymidae, raniszkowate, kruszynkowate, rzęsikowate, suskowate, oścowate i gąsienicznikowate.
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują nearktyczną Amerykę Północną, Amerykę Południową, Makaronezję, palearktyczną Eurazję, krainę orientalną i Nową Zelandię. Największą różnorodność gatunkową osiągają w Holarktyce.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1848 roku przez Francisa Walkera.
Do rodzaju tego zalicza się 200 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Zagładkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1848 roku