Pałac w Karczewie – zabytkowy pałac w miejscowości Karczewo, w powiecie grodziskim, w województwie wielkopolskim.
Historia Pałac w Karczewie wybudowano dla Mikołaja Mielżyńskiego w latach 1809–1811. Projekt powstał w pracowni Davida Gilly'ego. W 1852 pałac stał się własnością Emilii Chłapowskiej, a następnie jej zięcia Jana Nepomucena Kęszyckiego. Gruntownie przebudował go Józef Kęszycki, syn Jana Nepomucena. Ostatnim właścicielem obiektu z rodziny Kęszyckich był Karol Joachim. W okresie okupacji niemieckiej administratorem był H. Nacke, a w 1946 majątek przejął polski Skarb Państwa. Majątek folwarku stał się własnością spółdzielni rolniczej. Później w pałacu funkcjonowało przedszkole i klub rolnika.
Opis Pierwotnie architektura pałacu reprezentowała styl klasycystyczny. Piętrowy, ceglany budynek, wzniesiony na planie prostokąta, jest kryty dachem dwu- i czterospadowym. Na lewym narożniku fasady znajduje się wieża. Główne wejście w ganku zwieńczonym balkonem z kamienną balustradą. Nad wejściem na wysokości dachu znajduje się trójkątny fronton zawierający herb Nałęcz Józefa Kęszyckiego (1820–1910), który rozbudował obiekt w 1908 według projektu architekta Rogera Sławskiego. Na dachu trzy wole oczy. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park z początku XIX–XX w. Numer rejestru zabytków 2557/A z 7.09.1995 Obok pałacu zabytkowy zespół folwarczny z drugiej ćwierci XIX w., składający się z: kancelarii, chlewni, dwóch obór i spichlerza Numer rejestru zabytków 2512/A z 19.02.1955.
Przypisy
Kategoria:Kamieniec (gmina) Kategoria:Pałace w województwie wielkopolskim Kategoria:Zabytki w powiecie grodziskim (województwo wielkopolskie) Kategoria:Budynki projektu Rogera Sławskiego