thumb|200px|Grosz gdański z 1579 roku z wizerunkiem króla polskiego Stefana Batorego. mały|Moneta 2 gr z 1934
Grosz ( – dosł. „gruby denar”) – srebrna wysokowartościowa moneta europejska wprowadzona w końcu XII wieku w miejsce zdeprecjonowanego denaraRyszard Kiersnowski: Moneta w kulturze wieków średnich. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 124, 132nn..
Rodzaje i odmiany moneta srebrna o wartości kilku lub kilkunastu denarów. Bita w wielu krajach Europy: od 1172 we Włoszech od 1266 we Francji (grosz turoński o masie 4,2 grama) od 1300 w Czechach (grosz praski, używany także w Polsce, początkowo masa ok. 3,7 grama) i w innych krajach zachodniej i środkowej Europy od 1329 na Węgrzech polskie grosze: od ok. 1367 grosze wybijał Kazimierz III Wielki (grosz krakowski o masie 3,2 grama odpowiadał 16 denarom) od reformy z 1396–1397 – 1 grosz = 3 szelągi = 6 trzeciaków = 18 denarów do 1511 bito wyłącznie półgrosze, od 1526 r. – grosze i wielokrotności (najpierw trojaki i szóstaki, następnie – na Litwie – dwojaki i czworaki, od XVII w. również półtoraki) za czasów Zygmunta I grosz miał masę 1,8 grama od XVI wieku do 1842 r. – 1 grosz polski = 1/30 złotego polskiego w czasach saskich 1 talar = 6 złotych = 24 grosze , również za Stanisława Augusta Poniatowskiego 1 złoty = 4 grosze srebrne (srebrniki) od 1752 grosze polskie bito w miedzi w zaborze rosyjskim – grosz = ½ kopiejki. polska zdawkowa jednostka pieniężna od 1924, 1 grosz = 1/100 złotego przed wprowadzeniem euro – zdawkowa jednostka pieniężna Austrii (Groschen) od roku 1924 do 31 grudnia 2001 r., 1 grosz = 1/100 szylinga.
Zobacz też
grosz biały goleniowski grosz biały śląski grosz duński matapan gatunki pieniądza na ziemiach polskich moneta zdawkowa
Przypisy
Kategoria:Srebrne monety Kategoria:Europejskie monety średniowieczne Kategoria:Monety zdawkowe Kategoria:Polskie monety