VI symfonia C-dur (D 589) – szósta symfonia napisana przez Franza Schuberta, która ukończona została w lutym 1818 roku. W odróżnieniu od IX Symfonii Wielkiej, napisanej również w tonacji C-dur, określana jest często mianem Małej.
Premiera Symfonia została wykonana po raz pierwszy na prywatnym koncercie przez Das Hatwig'sche Orchester pod batutą Josefa Ottera. Jej premiera w Hofburgu w 1828 roku, już po śmierci kompozytora, okazała się dużym sukcesem.
Muzyka Symfonia jest przeznaczona na dwa flety, dwa oboje, dwa klarnety, dwa fagoty, dwa rogi, dwie trąbki, kotły oraz instrumenty smyczkowe. Składa się z czterech części: Adagio – Allegro (392 taktów) Andante, w F-dur (134 taktów) Scherzo: Presto (170 taktów); Trio: Piu lento (Trio w E-dur) (80 taktów) Allegro moderato (564 taktów).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Symfonie Franza Schuberta