Arnold Johannes Wilhelm Sommerfeld (ur. 5 grudnia 1868 w Królewcu, zm. 26 kwietnia 1951 w Monachium) – niemiecki fizyk teoretyk specjalizujący się w fizyce atomowej, profesor Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana (LMU) w Monachium. Laureat nagród fizycznych takich jak Medal Maxa Plancka (1931) i Medal Lorentza (1939).
Sommerfeld to jeden z ojców mechaniki kwantowej. Rozwinął półklasyczny model atomu Bohra za pomocą szczególnej teorii względności Einsteina, wprowadzając tak m.in.: bezwymiarową stałą struktury subtelnej (α), czasem nazywaną od Sommerfelda; poboczną liczbę kwantową (ℓ) opisującą podpowłoki atomów przez różnice w momencie pędu ładunków.
Sommerfeld miał też wkład do fizyki ciała stałego przez rozwinięcie klasycznego modelu Drudego o elementy kwantowe. Zasłynął też jako wybitny dydaktyk – wypromował dziesiątki doktorów, w tym kilku późniejszych noblistów jak Peter Debye, Wolfgang Pauli, Werner Heisenberg i Hans Bethe [dostęp 2021-12-07]..
Życiorys 1886 rozpoczął studia na Albertynie w Królewcu. Po odbyciu służby wojskowej 1893 kontynuował studia w Getyndze.
Od 1897 roku był profesorem Akademii Górniczej w Clausthal, od 1900 Politechniki w Akwizgranie i w latach 1906–1938 Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium.
Jest autorem prac fundamentalnych z teorii atomu, w tym współautorem modelu atomu Bohra-Sommerfelda, według którego elektrony w atomie poruszają się po orbitach. W 1916 wprowadził pojęcie pobocznej liczby kwantowej, co w teorii atomu dopuszczało istnienie nie tylko kołowych, ale i eliptycznych torów (orbit) elektronów.
Prowadził także prace dotyczące promieniowania rentgenowskiego, teorii rozchodzenia się fal radiowych i akustycznych, teorii budowy materii oraz z dziedziny optyki.
Do uczniów Sommerfelda należeli polscy fizycy teoretycy: Wojciech Rubinowicz i Jan Blaton.
Nagrody thumb|Popiersie Sommerfelda na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana (LMU) w Monachium. Poniżej znajduje się wzór na stałą Sommerfelda zapisany w układzie jednostek Gaussa (CGS).
Był nominowany do Nagrody Nobla 84 razy, ale nigdy mu jej nie przyznano. Laureat Medalu Oersteda za nauczanie fizyki (1949).
Przypisy
Bibliografia Eduard Gottfried Steinke: Arnold Sommerfeld. „Burschenschaftliche Blätter”, 74, 1959, s. 8–9. Suman Seth: Crafting the Quantum. Arnold Sommerfeld and the Practice of Theory, 1890–1926. MIT Press, 2010. Michael Eckert: Arnold Sommerfeld, Atomphysiker und Kulturbote, 1868–1951. Eine Biografie. Wallstein, Göttingen 2013, .
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-25].
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Niemieccy fizycy XIX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy XX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy teoretyczni Kategoria:Pionierzy mechaniki kwantowej Kategoria:Niemieccy fizycy ciała stałego Kategoria:Nauczyciele akademiccy RWTH Aachen Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Niemieccy laureaci Medalu Lorentza Kategoria:Niemieccy laureaci Medalu Maxa Plancka Kategoria:Laureaci Medalu Oersteda Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami stałych fizycznych Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Niemieccy fizycy atomowo-molekularni