Afantazja – niezdolność do wyobrażania obrazów w umyśle. Po raz pierwszy odkryta przez Francisa Galtona w 1880.
Szacuje się, że ta przypadłość dotyka od 2,5 do 4 procent społeczeństwa. Zazwyczaj jest wrodzona, chociaż może także pojawić się pod wpływem udaru, urazu głowy lub depresji. Przeciwieństwem afantazji jest hiperfantazja (czyli zdolność do wyobrażania obrazów tak żywych jak widzianych oczami).
Historia Jako pierwszy, afantazje zauważył Francis Galton w 1880, następnie, w 1897, Théodule-Armand Ribot, zauważył, że niektórzy ludzie poproszeni o wyobrażenie sobie czegoś, widzą to, ale w formie napisu. Na przykład, kiedy taki człowiek został poproszony o wyobrażenie sobie psa, widzał tylko napis "pies".
Afantazja rzadko była badana, do czasu, aż w 2005, profesor Adam Zeman z University of Exeter spotkał się z mężczyzną, który twierdził, że stracił po operacji możliwość wyobrażania sobie obrazów. W 2015, zespół Zemana opublikował dokument o "Afantazji wrodzonej", czyli formie afatanzji, w której osoba dotknięta nigdy nie miała umiejętności wyobrażania obrazów.
Przypisy
Kategoria:Wyobraźnia