Gotfryd z Goleniowa (łac. Gotfridus de Golnow, niem. Gottfried von Gollnow, zm. po 1350) – pomorski prawnik, znawca prawa kanonicznego, kapelan księcia szczecińskiego Ottona I. Posiadał prawdopodobnie najliczniejszy i najpełniejszy księgozbiór prawniczy na ówczesnym Pomorzu.
Życiorys Pochodził z Goleniowa. Nie wiadomo, gdzie pobierał nauki początkowe, ani gdzie odbył studia – możliwe, że na jednym z uniwersytetów włoskich. Najpóźniej od 1319 pełnił funkcję jednego z dwóch kapelanów księcia Ottona I. Jednocześnie był proboszczem w Marianowie, a następnie (1325) w Wyszomierzu. W latach 1327–1328 pozostawał wikariuszem wieczystym przy kościele św. Katarzyny w Goleniowie. W bliżej nieznanym celu odbył podróż do kurii w Awinionie. Miało to miejsce prawdopodobnie w 1328 roku, gdyż 18 lutego tego roku papież Jan XXII mianował go kanonikiem w Halberstadt. W 1340 roku wymieniany jako oficjał prepozytury w Stolpe – w tym charakterze przewodniczył komisji arbitrażowej. W latach 1340–1350 pełnił funkcję proboszcza w Dąbiu. Zmarł po 1350 roku.
Związki z klasztorem w Jasienicy oraz księgozbiór Gotfryd i jego rodzina byli związani z klasztorem kanoników regularnych w Jasienicy, który do 1306 roku sprawował patronat nad kościołem św. Katarzyny w Goleniowie. W 1326 roku Gotfryd przekazał kanonikom z Jasienicy 15 włók ziemi w Marszewie, z terminem wykonania po swojej śmierci. Liczył przy tym na pochówek w klasztorze, w którym spoczęli już uprzednio jego ojciec i bracia. Z bliżej nieokreślonych przyczyn w 1334 roku darował jednak tę samą ziemię szpitalowi Świętego Ducha w Goleniowie, również z terminem wykonania po swojej śmierci. Klasztorowi w Jasienicy darował wówczas – prawdopodobnie w ramach rekompensaty – część rękopisów prawniczych ze swego księgozbioru. Jednak książę Otton I w 1340 roku przesłał do goleniowskich rajców pismo, w którym oświadczał, że Gotfryd „pomylił się”, przekazując ziemię szpitalowi. Zdaniem księcia dobra marszewskie pozyskane zostały przez szpital „z przemilczeniem prawdy”, w związku z czym transakcja nie miała żadnej mocy, a Gotfryd z Goleniowa odwołał ją, „co według prawa mógł i powinien był uczynić”. W ten oto sposób w rękach kanoników z Jasienicy pozostały i księgi, i ziemia.
Jak wynika z inwentarza klasztornego, dary Gotfryda obejmowały cały korpus ówczesnego prawa kanonicznego:
Dekret Gracjana opatrzony glosą; Dekretały Grzegorza IX wraz z nieznaną skądinąd sumą ; Kodeks prawa kanonicznego Bonifacego VIII; Dekretały papieskie i kanony soboru w Vienne; Spis treści dekretu Gracjana; Dzieło Bernarda z Botony; Repertorium Wilhelma Duranda; Postylla i Casus summarii Giovanniego d’Andrea; Zbiór formularzy do wystawiania rozmaitych dokumentów, być może używany w szczecińskiej kancelarii książęcej; Słownik .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanoniści Kategoria:Historia Pomorza Zachodniego Kategoria:Ludzie związani z Goleniowem Kategoria:Prawnicy