thumb|Janina Sokołowska i Mieczysław Węgrzyn w sztuce „Krawiec w zamku”; 1937 Janina Sokołowska, właściwie Janina Sokołowska-Żeleńska (ur. 7 czerwca 1900 r. w Warszawie, zm. 5 maja 1992 r. tamże) – polska tancerka, śpiewaczka, aktorka teatralna, żona aktora Stanisława Żeleńskiego.
Życiorys Była córką Aleksandra Sokołowskiego i Władysławy z Rudnickich, właścicieli sklepu spożywczego w Warszawie. Urodziła się 7 czerwca 1900 r. Ukończyła warszawską Szkołę Baletową przy Teatrze Wielkim, a po ukończeniu nauki u Stanisławy Dobrowolskiej i w Szkole Operowej A. Boguckiego występowała w warszawskich teatrach (Wielkim 1913–1919) oraz rewiowych i operetkowych, w tym m.in. Morskim Oku (1919–1922, 1929–1938) jako tancerka. W latach 1925–1926 występowała w Teatrze Kazimiery Niewiarowskiej jako aktorka i śpiewaczka.
Z zespołami operetkowymi występowała także w innych miastach, np. od 1926 do 1927 r. grała w teatrze Operetka-Wodewil w Wilnie, w Płocku i ponownie w Wilnie w Teatrze Letnim. W latach 1927–1929 występowała w tytułowych rolach w operetkach Królowa kina oraz Dziewczę z Holandii, m.in. w Łucku, Krzemieńcu, Dubnie, Równem, Włocławku, Kielcach, Wilnie i Przemyślu. W 1931 r. grała gościnnie w Wilnie i Kielcach. W sezonach letnich w 1934 i 1936 r. występowała w Teatrze Bagatela w Łodzi. W latach 1935–1936 grała w teatrze Hollywood. W latach 1936–1937 należała do zespołu aktorskiego Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, a potem do 1938 r. występowała jako aktorka w Wielkiej Rewii w Warszawie. W 1938 r. należała także do zespołu Teatru Kameralnego w Warszawie, zaś w latach 1938–1939 była aktorką w Teatrze Buffo.
W latach II wojny światowej była kelnerką w kawiarni aktorskiej „Jacht Klub” w Warszawie. Po powstaniu znalazła się w obozie w Pruszkowie, skąd dotarła do Zakopanego. Po wojnie początkowo mieszkała w Krakowie, ale potem wróciła do Warszawy i od sezonu 1945–1946 była cenioną aktorką Teatru Polskiego w Warszawie do 1972 r., kiedy odeszła na emeryturę. W 1936–1939 i 1957–1970 występowała w epizodycznych rolach filmowych.
Żona Stanisława Żeleńskiego, z którym ślub wzięła 9 października 1948 r. w Warszawie. Para nie miała dzieci. Po śmierci męża w 1981 r. każdej niedzieli jeździła na cmentarz, gdzie rozsypywała na płycie pomnika męża pokrojony chleb. Zmarła 5 maja 1992 r. w Warszawie i została pochowana z mężem na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 154b-2-22).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Przypisy
Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1992