Alex Lohoré (ur. 19 grudnia 1989 w Paryżu) – francuski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). W latach 2017-2018 mistrz brytyjskiej organizacji BAMMA w wadze półśredniej. Walczył m.in. dla takich organizacji jak: Bellator MMA, Cage Warriors, Oktagon MMA, Brave CF czy KSW. Od listopada 2025 tymczasowy mistrz Brave CF w wadze superpółśredniej.
Znany jest z noszenia charakterystycznej korony, która symbolizuje jego afrykańskie dziedzictwo oraz nawiązuje do tradycji bycia „królem wioski” w kulturze Wybrzeża Kości Słoniowej. Gest ten wpisuje się w jego wizerunek sceniczny i podkreśla pseudonim „Da Killa King”.
Kariera MMA
2014–2016: Początki kariery i pierwsze tytuły Lohoré zadebiutował w zawodowym MMA 8 grudnia 2014 podczas gali Fury MMA 12 w Londynie, poddając Andrewa Thalica duszeniem zza pleców już w pierwszej rundzie. W kolejnych miesiącach kontynuował serię zwycięstw przed czasem, pokonując Aarona Bretta, Brendana Morgana oraz Darrela Feilda. Pierwszej porażki doznał w październiku 2015 roku, kiedy Carl Booth znokautował go po zaledwie 38 sekundach walki.
Niepowodzenie szybko zostało zatarte kolejnymi wygranymi. Jeszcze w 2015 roku Lohoré poddał Tommy'ego Gunna, a następnie podczas gali Too Much Talent MMA 6 pokonał Martina Hudsona przez techniczny nokaut, zdobywając wakujący pas mistrzowski organizacji Too Much Talent MMA w wadze półśredniej.
Rok 2016 okazał się przełomowy dla Francuza. Najpierw odniósł zwycięstwa nad Martynem Harrisem i Tomem Wincottem, po czym we wrześniu podczas gali UCMMA 48 pokonał Josha Collinsa jednogłośną decyzją sędziów, zdobywając wakujące mistrzostwo w wadze półśredniej. Kilka miesięcy później dołożył kolejny tytuł, poddając Harry'ego Marple'a na gali FightStar Championship 8 i sięgając po wakujący pas FightStar Championship.
2017–2018: Bellator, BAMMA i mistrzostwo organizacji Początek 2017 roku przyniósł Lohorému debiut w organizacji Bellator MMA. Na gali Bellator 173 w Belfaście pokonał Colina Fletchera przez duszenie zza pleców, a trzy miesiące później podczas Bellator 179 znokautował Dana Vinniego w drugiej rundzie.
Dobra passa otworzyła mu drogę do organizacji BAMMA. We wrześniu 2017 roku zmierzył się z Nathanem Jonesem o wakujący pas mistrzowski wagi półśredniej. Lohoré zakończył pojedynek efektownym nokautem kolanem w pierwszej rundzie i został nowym mistrzem BAMMA. Tytuł obronił dwa miesiące później, poddając Richarda Kieleya dźwignią na nogę.
Po udanej obronie pasa przyszły trudniejsze chwile. W marcu 2018 roku utracił mistrzostwo po niejednogłośnej (29-28, 28-29, 29-28) porażce z Terrym Brazierem. Dwa miesiące później przegrał również z Ionem Pascu. Serię niepowodzeń zakończył dopiero we wrześniu 2018 roku, zwyciężając Olliego Santalahtego na gali CAGE 44 w Helsinkach.
2018–2020: Cage Warriors i walka o tymczasowy pas Jeszcze w 2018 roku Lohoré podpisał kontrakt z organizacją Cage Warriors. Debiutował zwycięstwem nad Samem Boultem, a następnie pokonał Tima Barnetta, oba pojedynki kończąc przed czasem.
W marcu 2019 roku stanął przed szansą zdobycia tymczasowego mistrzostwa Cage Warriors w wadze półśredniej. Podczas gali Cage Warriors 103 w Kopenhadze zmierzył się z Nicolasem Dalbym, jednak przegrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie.
Po nieudanej walce mistrzowskiej szybko wrócił na zwycięską ścieżkę. W czerwcu 2019 roku poddał zmodyfikowaną gilotyną Aarona Khalida. Dobra passa została jednak przerwana kilka miesięcy później podczas gali Cage Warriors 111, gdzie Joilton Lutterbach znokautował go już po 27 sekundach pierwszej rundy.
W lutym 2020 roku zadebiutował w wadze średniej podczas gali Probellum w Dubaju. W nowej kategorii wagowej pokonał Andersona Gonçalvesa przez duszenie zza pleców w trzeciej rundzie.
2020–2023: Oktagon MMA i kolejne walki mistrzowskie Pod koniec 2020 roku Lohoré związał się z organizacją Oktagon MMA. Już w debiucie otrzymał szansę walki o mistrzostwo wagi średniej przeciwko Karlosowi Vémoli. Po pięciu rundach przegrał jednogłośną decyzją sędziów.
Mimo nieudanego początku pozostał jedną z czołowych postaci organizacji. W styczniu 2021 roku stoczył wyrównany pojedynek z , przegrywając niejednogłośną decyzją. Następnie odbudował swoją pozycję zwycięstwami nad Tato Primerą oraz Zdeňkiem Polívką.
Dobra passa doprowadziła go do kolejnej walki mistrzowskiej. We wrześniu 2022 roku podczas gali Oktagon 35 zmierzył się z Patrikiem Kinclem o pas kategorii średniej. Czech zakończył pojedynek przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie, a Lohoré po raz drugi nie zdołał sięgnąć po mistrzostwo organizacji.
Pod koniec 2022 roku efektownie powrócił, nokautując Matúša Juráčka w zaledwie szesnaście sekund. W kolejnym roku pokonał Samuela Krištofiča, dzięki czemu awansował do ćwierćfinału turnieju Oktagon Tipsport Gamechanger. W półfinale jego drogę zatrzymał jednak David Kozma, który zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów. Jeszcze w listopadzie 2023 roku Francuz przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Ionem Surdu.
2024–obecnie: Brave CF, KSW i PFL Po serii występów w Oktagonie Lohoré rozpoczął nowy etap kariery. W maju 2024 roku podczas walki wieczoru gali Brave CF 83 pokonał Marcina Bandela przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Pojedynek zakończył po trafieniu prawym sierpowym i serii ciosów w parterze. Trzy miesiące później w tzw. Co-Main Evencie (drugiej walce wieczoru) gali Brave CF 86 zwyciężył również Jivka Stoimenova, którego znokautował po prawym podbródkowym, a następnie dobił uderzeniami w parterze.
Dzięki tym wygranym zwrócił uwagę największych europejskich organizacji. 20 grudnia 2024 zadebiutował w Konfrontacji Sztuk Walki podczas gali XTB KSW 101: Le Classique we francuskim Nanterre. Jego rywalem był Artur Szczepaniak. Mimo dobrego początku walki Lohoré został znokautowany w drugiej rundzie po wysokim kopnięciu i serii ciosów w parterze.
W maju 2025 roku powrócił do organizacji Brave CF, pokonując Mansura Abdurzakowa przez techniczny nokaut uderzeniami w parterze w trzeciej rundzie gali Brave CF 94.
Kilka miesięcy później został zestawiony z byłym podwójnym mistrzem organizacji, Mohammadem Fakhreddine'em, w walce o tymczasowe mistrzostwo Brave CF w wadze superpółśredniej podczas jubileuszowej gali Brave CF 100. Ostatecznie pojedynek nie doszedł do skutku po tym, jak Fakhreddine nie wypełnił limitu wagowego. W rezultacie Lohoré zdobył tymczasowe mistrzostwo Brave CF w kategorii superpółśredniej bez stoczenia walki.
W kwietniu 2026 roku otrzymał szansę debiutu w Professional Fighters League. Podczas gali PFL Belfast: Kelly vs. Wilson w Belfaście zmierzył się z , jednak po trzech rundach przegrał jednogłośną decyzją sędziów.
Osiągnięcia
Mieszane sztuki walki
Too Much Talent MMA 2015: Mistrz TMT w wadze półśredniej
2016: Mistrz w wadze półśredniej FightStar Championship 2016: Mistrz FSC w wadze półśredniej British Association of Mixed Martial Arts 2017-2018: Mistrz BAMMA w wadze półśredniej
Brave Combat Federation 2025: Tymczasowy mistrz Brave CF w wadze superpółśredniej (tytuł zdobyty bez walki)
Lista zawodowych walk w MMA