thumb|240px|Obwieszczenie wykonania wyroku śmierci przez rozstrzelanie wywieszone na ulicach Paryża przez niemieckie władze okupacyjne Honoré d’Estienne d’Orves (ur. 5 czerwca 1901 w Verrières-le-Buisson, zm. 29 sierpnia 1941 na Mont Valérien) – francuski oficer marynarki. Podczas II wojny światowej związany z ruchem Wolnej Francji, zaangażowany w budowę siatki wywiadowczej na terenie , aresztowany przez Niemców i rozstrzelany.
Życiorys Wczesne lata Pochodził z rodziny szlacheckiej – ze strony ojca z rodu d’Estienne o korzeniach prowansalskich, ze strony matki – z rodu Vilmorin. W 1923 roku ukończył naukę na École polytechnique, po czym podjął studia oficerskie w uczelni marynarki wojennej École navale. Ostatni rok nauki odbył na okręcie szkolnym „Jeanne d’Arc”.
Jako młodszy oficer, w stopniu , służył na pokładzie krążownika (1925), na Morzu Śródziemnym, a następnie na krążowniku , na Dalekim Wschodzie. W 1928 roku odbył kurs w szkole broni torpedowej w Tulonie, po czym rozpoczął służbę na krążowniku , a później, do 1931 roku, , uzyskując stopień .
W latach 1931–1933 jako instruktor służył na nowym krążowniku szkolnym „Jeanne d’Arc”. Następnie, do 1936 roku pracował w () w Paryżu. 11 stycznia 1935 roku mianowany został kawalerem Legii Honorowej. Jako adiutant wiceadmirała uczestniczył w konferencji w Londynie, która zakończyła się podpisaniem drugiego londyńskiego traktatu morskiego (1936).
W latach 1937–1939 służył na pokładzie niszczyciela „Bison”. Po kolizji 29 kwietnia 1939 roku z krążownikiem „Georges Leygues”, która wyłączyła okręt ze służby, został przeniesiony do załogi niszczyciela , a wkrótce – .
II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej służył na pokładzie krążownika , który wszedł w skład eskadry , skierowanej w 1940 roku przez admirała do Aleksandrii (Egipt), w celu wsparcia floty brytyjskiej na Morzu Lewantyńskim. Tam też znajdował się on w momencie podpisania przez rząd francuski rozejmu w Compiègne (22 czerwca). Okręty francuskie stacjonujące w Aleksandrii wkrótce zostały rozbrojone przez Brytyjczyków w ramach operacji Catapult.
Wbrew poleceniom dowództwa d’Estienne d’Orves planował kontynuować walkę. Wraz z niewielką grupą współpracowników usiłował przedostać się do Somali Francuskiego, gdzie generał Paul Legentilhomme prowadził starania mające skłonić władze kolonii do przystąpienia do ruchu Wolnej Francji. W Adenie, dowiedziawszy się o niepowodzeniu Legentilhomme’a, postanowił przedostać się do Londynu. Dotarł tam we wrześniu 1940 roku na pokładzie statku „Arundel Castle”.
W Londynie przydzielony został do sztabu generalnego (), jednocześnie uzyskał starszy stopień oficerski, . Zaangażował się w rozwój siatki wywiadowczej na terenie , mianowany zastępcą , kierownika agencji wywiadowczej (BCRA).
21 grudnia 1940 roku osobiście przedostał się do Francji, gdzie dołączył do przebywających tam już od kilku miesięcy i . Wyruszył tam na pokładzie łodzi rybackiej z portu w Newlyn, wraz z radiooperatorem ; wylądowali w Bretanii, nieopodal przylądka Pointe du Raz. 27 grudnia w Paryżu nawiązał kontakt z francuskim ruchem oporu.
W nocy z 21 na 22 stycznia 1941 roku d’Estienne d’Orves oraz cała siatka szpiegowska (łącznie od 26 do 34 osób) została aresztowana przez Gestapo, po donosie Gaesslera, który był w rzeczywistości podwójnym agentem. Uwięziony w paryskim więzieniu , w maju skazany został przez niemiecki sąd wojskowy na karę śmierci za działalność szpiegowską, jednak wykonanie wyroku wstrzymano. Ten sam wyrok otrzymało ośmiu jego współpracowników, w tym Barlier i Doornik. Skazanych przeniesiono do więzienia .
O wykonaniu wyroku postanowiono wkrótce po zamachu na niemieckiego żołnierza na paryskiej stacji metra Barbès–Rochechouart, który miał miejsce 21 sierpnia. Nad ranem 29 sierpnia d’Estienne d’Orves, a wkrótce po nim Barlier i Doornik zostali rozstrzelani na podparyskim wzgórzu Mont Valérien; pozostałych sześciu skazanych ułaskwiono. , 30 października 1944 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Wyzwolenia.
Przypisy
Kategoria:Francuscy oficerowie marynarki Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwolenia Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Ofiary II wojny światowej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie