Wierzba amerykanka (Salix eriocephala Michx.) – gatunek wieloletniego krzewu z rodziny wierzbowatych. Pochodzi ze strefy klimatu umiarkowanego Ameryki Północnej; w Polsce antropofit zadomowiony.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek ten występuje naturalnie w Ameryce Północnej, głównie w Nowej Anglii w stanach: Connecticut, Maine, Massachusetts, New Hampshire, Rhode Island i Vermont.
Morfologia Pokrój Roślina dwupienna, zazwyczaj przybierająca pokrój wysokiego krzewu lub niskiego drzewa o kilku pniach, zazwyczaj dorasta do ok. 6 m. Kora łuszcząca się, ciemno-szara. Liście Lancetowate (takie jak u wierzby białej), długości od 2,5 do 15 cm oraz szerokości między 2,5 cm a 5,8 cm. Liść jest maksymalnie 8 razy dłuższy niż szerszy. Kwiat Zebrane w kotki pojawiające się wczesną wiosną. Wyrastają one z pąków szczytowych krótkopędów na tegorocznych gałązkach, rozwijając się wraz z liśćmi lub tuż przed nimi. Męskie kotki mają od 1,30 do 5 cm długości, z kwiatami upakowanymi dość luźno. Kotki żeńskie mają od 2 do 6,4 cm długości. Oba typy kwiatostanów są nieowłosione, osadzone na krótkich szypułach o długości od 1,2 do 2,8 mm. U nasady każdego z kwiatostanów znajduje się mała, ciemno brązowa lub dwukolorowa podsadka pokryta długimi, białymi włoskami„Klucze oznaczania rośli naczyniowych polski niżowej” Lucjan Rutkowski..
Ekologia i zmienność Wierzba amerykanka bywa bardzo podobna do Salix myricoides. Podejrzewa się, że część roślin trudnych do identyfikacji może być wynikiem hybrydyzacji obu gatunków, ale nie stwierdzono dotąd jednoznacznych mieszańców.
Przypisy
Kategoria:Wierzbowate