Róża Jadwiga Błeszyńska ps. „Róża” (ur. 31 maja 1895 w Żółkiewce, zm. 7 lipca 1950 w Lublinie) – polska nauczycielka, historyczka, harcmistrzyni, instruktorka ZHP.

Życiorys Młodość i wykształcenie Urodziła się 31 maja 1895 w Żółkiewce, w powiecie krasnostawskim, w rodzinie Władysława (zm. ok. 1940) i Marii z domu Kabiszewska (zm. 1915). Wkrótce po narodzinach zamieszkała z rodzicami w folwarku w Obroczy. W 1905 przeprowadziła się do Bończy. W 1911 zdała egzamin do piątej klasy Gimnazjum Leonii Rudzkiej w Warszawie, gdzie też w 1914 otrzymała świadectwo dojrzałości. Powróciła do Bończy, gdzie prywatnie zajęła się uczeniem wiejskich dzieci. Po śmierci matki przeniosła się wraz z ojcem i trojgiem młodszego rodzeństwa do Lublina. Od września tego roku była nauczycielką w Szkole Powszechnej nr 9 w Lublinie. Od września 1922 do wybuchu II wojny światowej uczyła w Szkole Ćwiczeń przy Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim. Jesienią 1918 podjęła studia historyczne na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL, gdzie w 1924 uzyskała absolutorium. Na tej samej uczelni ukończyła również Instytut Wyższej Kultury Religijnej.

Działalność harcerska W 1916 wstąpiła do Junactwa; 3 maja 1916 złożyła przyrzeczenie na ręce Stefana Plewińskiego. Latem 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej pracowała w kantynie dla żołnierzy Armii Ochotniczej i Adiutantury Dowództwa Okręgu w Lublinie. Od listopada tego roku była drużynową 7 Drużyny Harcerskiej Żeńskiej w Lublinie. Rozkazem Naczelnictwa ZHP L. 7 z dnia 2 marca 1921 mianowana podharcmistrzynią (harcmistrzynią została w 1928 w wyniku weryfikacji stopni instruktorskich). W grudniu 1921 została referentką objazdową środowisk harcerskich Komendy Lubelskiej Chorągwi Żeńskiej, a rok później sekretarką komendy chorągwi. W 1923 mianowana komendantką Chorągwi Lubelskiej ZHP (rozkaz Naczelnictwa ZHP L. 20 z dnia 2 listopada 1923); rok później na własną prośbę ustąpiła z funkcji. Komendantką Chorągwi Lubelskiej była jeszcze dwukrotnie (styczeń 1927 – listopad 1928, kwiecień 1936 – wrzesień 1939). Jako członkini komendy chorągwi pełniła również funkcje, takie jak kierowniczka referatu programowego (1925–1926, 1935–1936), instruktorka objazdowa czy komendantka Hufca Harcerek Krasnystaw (1933–1935).

W Lublinie podczas niemieckiej okupacji kierowała punktem pomocy odzieżowej dla uchodźców i ukrywających się polskich żołnierzy, gdzie prano oraz naprawiano cywilne ubrania, a także farbowano na czarno mundury wojskowe. Równocześnie uczyła w Szkole Powszechnej nr 5 przy ul. ArchidiakońskiejPracowała tam do swojej śmierci.. W 1945 podjęła działalność jako instruktorka konspiracyjnej Chorągwi Lubelskiej Harcerek, którą była do czasu rozwiązania chorągwi w kwietniu 1949.

Śmierć Zmarła 7 lipca 1950 w Lublinie wskutek wylewu krwi do mózgu. Została pochowana na lokalnym cmentarzu przy ul. Unickiej (sekcja 12, rząd 2d, grób 1). Umarła bezdzietna.

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1933) Srebrny Medal Za Długoletnią Służbę (1938) Odznaka XXV-lecia ZHP (1936)

Publikacje

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Ludzie związani z Lublinem Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Unickiej w Lublinie