Mariusz Hajdasz (ur. 9 października 1948, zm. 19 maja 1995 w Szczecinie) – polski inżynier mechanik, wynalazca, doktor nauk technicznych, specjalista w zakresie materiałoznawstwa, odlewnictwa i technik wytwarzania, nauczyciel akademicki Politechniki Szczecińskiej (1974-1978), a następnie Wyższej Szkoły Morskiej (WSM) w Szczecinie (1978-1995). Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Szczecin Zdroje.
Wykształcenie i praca zawodowa W 1974 roku ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn i Okrętów Politechniki Szczecińskiej. W 1998 roku obronił rozprawę doktorską, w Instytucie Odlewnictwa. Członek Komitetu Budowy Maszyn Oddziału Poznańskiego PAN i członek Rady Technicznej Polskiego Rejestru Statków XII kadencji. Od 1991 roku pełnił funkcje kierownika Zakładu Materiałoznawstwa i Spawalnictwa oraz dyrektora Instytutu Nauk Podstawowych Technicznych Wydziału Mechanicznego WSM. Naukowo zajmował się technologią wytwarzania narzędzi nieiskrzących. Autor ponad 50 publikacji naukowych i twórca wynalazków, w tym chronionych patentami.
Wyróżnienia i odznaczenia Hajdasz za swoją działalność otrzymał szereg odznaczeń, w tym Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Złotą Odznakę Stowarzyszenia Odlewników Polskich, Złotą Odznakę Naczelnej Organizacji Technicznej i Złotą Odznakę Gryfa Pomorskiego.
Wybrane prace Mariusz Hajdasz, Tadeusz Pawlik. Urządzenie do rozdziału materiału ziarnistego według masy ziarnistej. Patent UP RP, nr P. 230487, 1982. Mariusz Hajdasz, Janusz Birkenfeld, Sposób odcinania układów wlewowych i przelewowych. Patent UP RP, nr P. 255324, 1987. Mariusz Hajdasz, Technologia metali. Wyższa Szkoła Morska w Szczecinie, Szczecin 1992.
Przypisy
Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Morskiej w Szczecinie Kategoria:Absolwenci Politechniki Szczecińskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zmarli w 1995