Roman Bandurski (ur. 5 maja 1874 w Chyrowie, zm. 19 czerwca 1949 w Krakowie) – polski architekt.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. W maju 1904 roku zdał w namiestnictwie egzamin na budowniczego. Zatrudniony w Urzędzie Budownictwa Miejskiego w Krakowie. Z Wiktorem Miarczyńskim prowadził przedsiębiorstwo architektoniczno-budowlane. Zaprojektował między innymi: kamienicę Pod Sową, modernistyczną kamienicę przy ulicy Garncarskiej 9, kamienicę czynszową przy ul. Floriańskiej 32 zbudowaną w latach 1913–1914, trzy wille przy ulicy Barskiej: nr 24, nr 26 i nr 30 (własną) zbudowaną w latach 1907–1911, wille przy ulicy Anczyca 3 i Anczyca 9 (wpisane do rejestru zabytków w 2019). mały|180x180px|Willa Bandurskiego przy ulicy Barskiej 30. W 1908 roku wygrał konkurs Towarzystwa Budowy Tanich Domów Mieszkalnych dla Urzędników na zabudowę niewielkiego wzgórza kończącego wschodni grzbiet Góry św. Bronisławy, w wyniku czego powstało osiedle Salwator.
W 1922 roku zaprojektował i nadzorował wykonanie trybuny na 2000 widzów, o wymiarach 96 m na 9 m, na nowo otwartym stadionie Wisły.
Był członkiem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Zmarł w 1949 roku. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Nagrody
1955: Nagroda Miasta Krakowa 1925: II miejsce w konkursie na projekt gmachu Kasy Chorych w Krakowie (z Sławomirem Odrzywolskim) 1906: I miejsce w konkursie na projekt budynku Kasy Oszczędności w Rzeszowie (zrealizowano projekt Jana Perosia, który zajął Ii miejsce). 1906: II miejsce i nagroda 800 koron w konkursie na projekt ratusza w Stryju 1904: II miejsce w konkursie na projekt sokolni w Gorlicach
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Salwatorem (Kraków) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1949