Debrza – integralna część wsi Siedliska w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Lubenia.

Debrza leży w południowej części Siedlisk, jest oddalona od głównej drogi ok. 500m, położona na wzgórzach. Teren jest pofałdowany, występują liczne wzniesienia przeszyte wąwozami i jarami, którymi płyną strumienie. Najwyższe wzniesienie na Debrzy wynosi 326 m npm.

Razem z miejscowościami: Odedwór, Różanka, Smolna, Głęboka, Płonina, Broniakówka, Jawcza i Koniec tworzy administracyjnie wieś Siedliska.

Ze względu na wielkość Debrzy z jej górnych terenów zostały utworzone dwie niestandaryzowane części wsi (potocznie przysiółki): +Przysiółki obok DebrzyPRNGNazwaRodzaj28091Działprzysiółek wsi192673Debrza Górnaprzysiółek wsi

Lokacje Opuszczony dom góralskiego poety, położony w głębi lasu. Czas zdążył odcisnąć na nim swoje piętno, lecz wnętrze zachowało liczne ślady po dawnym mieszkańcu. W domu można znaleźć malowidło góralskie oraz książki ze staropolską poezją. Opuszczony dom jest świadectwem lokalnej historii oraz często odwiedzaną atrakcją turystyczną. Wzgórza nad Debrzą, piękne formacje skalne po północnej stronie miejscowości, idealne dla fotografów.mały|377x377px|Wzgórza nad Debrzą, zdjęcie z książki 2002 Zjazd dla motorów crossowych, strome wzgórze z pięknymi widokami, często używane przez pasjonatów off-roadu.mały|332x332px|Zjazd dla motorów crossowych Diabla dziura, zapierająca dech w piersi formacja stworzona przez debrzańską przyrodę oraz zwierzynę.mały|249x249px|Diabla dziura w Debrzy, zdjęcie z książki

Związani z Debrzą Patryk Warzybok, mieszkaniec Debrzy, corocznie organizuje wycieczki po lokalnych terenach. Doświadczony przewodnik, sprawdzony w oprowadzaniu turystów, popularyzujący walory przyrodnicze i kulturowe regionu. Towarzystwo miłośników Debrzy – celem Towarzystwa jest: rozbudzanie aktywności społecznej i kulturalnej mieszkańców regionu, ochrona materialnego i niematerialnego dorobku poprzednich pokoleń mieszkańców ziemi debrzańskiej, prowadzenie działalności na rzecz pogłębienia wiedzy o historii, kulturze regionu i jego zasobach przyrodniczych, ochrona dóbr kultury i tradycji regionu. Aleksander Bielenda, w jego książce „Siedliska. Opisanie dziejów wsi nad Wisłokiem” Debrza opisywana jest jako miejsce rekreacji, serce Siedlisk, z którego rozpościera się widok na jaki ciężko gdziekolwiek indziej się natknąć.

Debrza w historii Siedlisk W 1502 roku odnotowano pierwszy najazd tatarskiej hordy na Siedliska. Mieszkańcy Siedlisk skorzystali wtedy z przyrodniczej ochrony, którą dawały mi gęste wikliny i łęgi, a także badunie i rozpadliny dzisiejszej Debrzy.

W 1690 roku w „państwie tyczyńskim” władzę obieli Braniccy. Beneficjentem tego stały się bezpośrednio Siedliska, gdyż to właśnie oni rozpoczęli wtedy przemysłową eksploatację gipsu i wapienia, których złoża zalegały w Debrzy.

W latach trzydziestych XX wieku, Siedliska odwiedził profesor Zdzisław Pazdro, reprezentujący Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie. Badał zjawiska hydrologiczne w tej okolicy i odkrył na terenie Debrzy występowanie źródeł ropy naftowej. Ropa okazała się przydatna dla miejscowej ludności, czerpiącej z tych wybijających się na powierzchnię dóbr przyrodniczych własną domową korzyść.

Ofiarami II wojny światowej z Siedlisk byli żydzi Abraham Weg wraz z Mońkiem, którzy uciekli z getta w Rzeszowie. Ukrywali się u babki Lasociny w Debrzy, lecz na dzień przed zakończeniem wojny zostali zamordowani przez siedliskich partyzantów. Po wojnie, podczas rozbudowy gminy, Debrza nie została ominięta. W latach 80. XX wieku w ramach czynu społecznego została wybudowana droga prowadząca od głównej ulicy w głąb Debrzy.mały|255x255px|Budowa drogi na Debrzy mały|249x249px|Debrza czyn społeczny Przypisy

Kategoria:Podkarpacie