thumb|Ruiny zamku w Dąbrównie spalonego podczas zdobywania miasta w roku 1410 Zdobycie Dąbrówna – bitwa wojsk polsko-litewskich z wojskami krzyżackimi o Dąbrówno (niem. Gilgenburg), stoczona 13 lipca 1410 roku w czasie wielkiej wojny z państwem zakonu krzyżackiego.
Geneza 5 lipca 1410 roku doszło do potyczki, w wyniku której pokonano krzyżacką załogę Świecia. Następnie do króla Jagiełły przybyli posłowie Zygmunta Luksemburskiego, którzy proponowali przeprowadzenie sądu polubownego z udziałem króla Węgier. Jagiełło postawił jednak twarde warunki w przewidywaniu, że Krzyżacy je odrzucą, co też uczynili. 7 lipca wojska polsko-litewskie zajęły Bądzyn, ujawniając tym samym, iż zmierzają w głąb terytorium państwa krzyżackiego. Pod Bądzynem zatrzymały się na dwa dni, po czym kontynuowały marsz i 9 lipca weszły na terytorium państwa zakonu krzyżackiego. 10 lipca sprzymierzeni wyruszyli ze swojego obozu pod Lidzbarkiem, pozostawiając w nim część sił. Po około 15 kilometrach marszu polskie rozpoznanie natknęło się na spore siły nieprzyjaciela, które obsadziły przeprawę nad Drwęcą pod Kurzętnikiem. Okazało się, że wielki mistrz zakonu krzyżackiego Ulrich von Jungingen rozpoczął pospieszną koncentrację swoich wojsk przez wycofanie ich spod Świecia i zdecydował się zorganizować linię obrony na rzece Drwęcy. Brody przez rzekę były ufortyfikowane przy pomocy palisad, a pobliski zamek w Kurzętniku wzmocniony. Po naradzie z powołaną radą wojenną, Jagiełło postanowił ominąć zastawioną pułapkę i obejść źródła Drwęcy od wschodu. Wojska sprzymierzonych wycofały się 11 lipca spod Kurzętnika i następnie przez Lidzbark i Działdowo (a ich część, prawdopodobnie oddziały litewskie i tatarskie, również przez Nidzicę) kontynuowały marsz w kierunku Malborka. 13 lipca siły sprzymierzonych dotarły do miasta Dąbrówna.
Bitwa Dąbrówno położone jest w wąskim przesmyku, między jeziorami Dąbrowa Wielka i Dąbrowa Mała. Oprócz obronnego położenia, w lipcu 1410 roku posiadało przyzwoite fortyfikacje i załogę dowodzoną przez braci-rycerzy zakonu krzyżackiego. Wojska polsko-litewskie, aby zgodnie z planem maszerować ku północy, musiały przejść przez przesmyk i zdobyć to niewielkie miasto.
Istnieją dwie wersje dotyczące tego, kto wydał rozkaz szturmu na Dąbrówno. W Kronice konfliktu nieznanego autora napisano, że król Jagiełło nakazał zdobyć miasto „pospolitemu ludowi”. Z kolei Jan Długosz w swoich Rocznikach czyli kronikach sławnego Królestwa Polskiego twierdzi, że stało się to bez rozkazu króla. Bitwa rozpoczęła się wieczorem 13 lipca 1410 roku i trwała trzy godziny. Jej szczegółowy przebieg znamy dzięki opisowi w Rocznikach Długosza (pisownia oryginalna):
Dalej Długosz napisał że dzień po bitwie 14 lipca, Jagiełło pozostał w spalonym Dąbrównie, aby pozbierać pochowane po dołach i piwnicach łupy oraz żywność i zająć się jeńcami pojmanymi w mieście. Zatrzymał braci-rycerzy, szlachtę i ziemian oraz zwolnił wszystkich mieszczan, lud wiejski i kobiety, bez względu na stan i wiek. Dodatkowo zalecił nad nimi straż, aby żaden z rycerzy wypuszczonym z niewoli nie wyrządził jakiejkolwiek krzywdy. Wieczorem król zapowiedział marsz na dzień następny i nakazał rycerzom odpocząć, aby byli gotowi wyruszyć przed świtem. 15 lipca 1410 roku doszło do bitwy pod Grunwaldem.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Dąbrówno Kategoria:Dąbrówno Kategoria:Wydarzenia 1410