Dawid Kielak – polski matematyk, profesor matematyki czystej Uniwersytetu Oksfordzkiego.
Życiorys W 2004 zdał maturę w Polsce, a następnie ukończył studia licencjackie w St Peter’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 2012 obronił na tej samej uczelni (jako członek ) przygotowany pod kierunkiem doktorat. Karierę matematyczną kontynuował na Uniwersytecie Warszawskim, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn i Uniwersytecie w Bielefeld, gdzie habilitował się w 2017. Wkrótce po uzyskaniu grantu na badania od Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych został w 2020 pracownikiem naukowo-dydaktycznym i na macierzystej uczelni. Dołączył także w tym samym roku do grona zarządców powierniczych funduszu kapitałowego Hertford College.
Znany jest ze sformułowania twierdzenia matematycznego pozwalającego na rozpoznanie przestrzeni, które po drobnych modyfikacjach zachowują się jak czasoprzestrzeń w teorii względności Einsteina.
We wrześniu 2023 Kielak otrzymał w uznaniu jego dorobku badawczego tytuł profesorski (bez uposażonego stanowiska) na Uniwersytecie Oksfordzkim w dziedzinie matematyki czystej.
Jest członkiem oraz Europejskiego Towarzystwa Matematycznego.
Wyróżnienia W 2022 został uhonorowany przez Londyńskie Towarzystwo Matematyczne za „uderzający, oryginalny i fundamentalny wkład w dziedzinę geometrycznej teorii grup i topologii niskowymiarowej, a w szczególności za jego pracę nad grupami automorfizmów grup dyskretnych oraz włóknieniami rozmaitości i grup”.
W 2023 wspólnie z Markiem Kalubą i Piotrem W. Nowakiem otrzymał przyznawaną przez Międzynarodowy Kongres Nauk Podstawowych w Pekinie nagrodę Frontiers of Science Award za badania o symetrii wszystkich symetrii z kategorii topologia algebraiczna i geometryczna.
Poglądy Jest zwolennikiem tezy o sztucznej świadomości.
Przypisy
Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Urodzeni w XX wieku