200px|right Batalion rozpoznawczy (br) – samodzielny pododdział wojsk lądowych przeznaczony do zdobywania i dostarczania dowódcy informacji o przeciwniku, skutkach prowadzonych działań i terenie.

Struktura br w Wojsku Polskim mały|Pojazd rozpoznawczy kr – BRDM-2

Struktura i wyposażenie w 1999 dowództwo batalionu sztab batalionu grupa analizy danych dowódca GAD 4 oficerów 3 oficerów tłumaczy kierowca radiotelefonista kierowca 1 kompania rozpoznawcza (44) drużyna dowodzenia (7) szef kompanii technik kompanii radiotelegrafista- zwiadowca kierowca-mechanik zwiadowca kierowca samochodu ct –sanitariusz trzy plutony rozpoznawcze (12) trzy drużyny rozpoznawcze (4) 2 kompania rozpoznawcza (49) drużyna dowodzenia (7) 1 pluton rozpoznawczy na BWR (18) trzy drużyny rozpoznawcze (6) 2 pluton rozpoznawczy na BRDM (12) trzy drużyny rozpoznawcze (4) 3 pluton rozpoznawczy PSNR trzy drużyny rozpoznawcze (4) 3 kompania rozpoznawcza drużyna dowodzenia (7) dwa plutony rozpoznawcze na motocyklach (10) drużyna rozpoznawcza (5) pluton rozpoznawczy na samochodach o-t (21) trzy drużyny rozpoznawcze (7) kompania rozpoznania radioelektronicznego pluton łączności pluton rozpoznania skażeń logistyka

+Stan osobowy i wyposażenie br w 1999Wyszczególnienie1 kr2 kr3 krbatalionżołnierze444948wóz dowodzenia BRDM–542samochód rozpoznawczy BRDM-266BWR33BRDM-2rs3samochód o-t4motocykl MZETZ –25016stacja radiolokacyjna PSNR-5339 mm pistolet P-8366129 mm pm wz. 63 Rak101323karabinek212725karabinek AKMŁ6637,62 mm ręczny karabin maszynowy RPK3227,62 mm ręczny karabin maszynowy RPKN311ręczny granatnik przeciwpancerny RPG-7656ręczny granatnik przeciwpancerny RPG-7N321dalmierz laserowy ŁPR329radiostacja UKF kompanijna10715samochód ciężarowo - terenowy111

Struktura i wyposażenie w 1986 batalion rozpoznawczy (329) dowództwo i sztab (26) kompania rozpoznawcza na BRDM (40) dowódca kompanii–dowódca transportera obsługa wozu dowódcy kompanii (3) dwa plutony rozpoznawcze (12) pluton rozpoznawczy płetwonurków (13)

kompania rozpoznawcza na BWP (70) dowódca kompanii–dowódca BWP obsługa wozu dowódcy kompanii trzy plutony rozpoznawcze (21)

kompania specjalna (35) dowódca kompanii instruktor spadochronowy szef kompanii kierowca-układacz spadochronów drużyna łączności (6) pięć grup specjalnych (5)

kompania rozpoznania radioelektronicznego (62) dowódca kompanii szef kompanii kierowca grupa analizy informacji (7) pluton rozpoznania systemów radiolokacyjnych (11) pluton rozpoznania radiowego UKF (25) pluton namierzania radiowego UKF (16)

pluton technicznego rozpoznania pola walki (12) trzy drużyny trpw (4)

pluton łączności (24) drużyna dowodzenia (8) z wozem dowodzenia R-3 3 drużyny radiowe (10) drużyna remontu sprzętu (3) punkt wymiany poczty polowej (2)

pluton remontowy (25) pluton zaopatrzenia (30) pluton medyczny (5) +Podstawowe wyposażenieWyszczególnienie1 kr2 krkskrrelpltrpwplłplzaopplremplmbrżołnierze 40703562122430255329wóz dowodzenia R-311BRDM-21010BWP1010namiernik R-363333 stacje PSNR33BRDM-133warsztat Ł-111samochód c-t1samochód o-t1radiostacja R-11811radiostacja R-118K22radiostacja R-1055radiostacja R-10713radiostacja R-35210radiostacja R-3547odbiornik R-25410radiostacja R-1261010

Bataliony rozpoznawcze od 1945 do 1968 mały|BA-64 W okresie powojennym Wojsko Polskie przechodziło szereg zmian organizacyjnych ukierunkowanych na dostosowanie struktur do czasu pokoju. W dniu zakończenia wojny, w strukturze 1 Drezdeńskiego Korpusu Pancernego znajdował się 2 motocyklowy batalion rozpoznawczy. Batalion miał w swoim składzie: kompanię piechoty zmotoryzowanej, kompanię czołgów, kompanię motocyklistów, baterię artylerii przeciwpancernej oraz pluton łączności i pluton remontowy. Liczył 287 żołnierzy, a jego uzbrojenie stanowiło: 11 czołgów lekkich T-70, 5 samochodów pancernych BA-64 i 4 armaty przeciwpancerne 57 mm.

W marcu 1949, z istniejących dotychczas jednostek wojsk pancernych, utworzono dwie dywizje pancerne i dwie dywizje piechoty zmotoryzowanej. W etatach tych dywizji znalazł się batalion rozpoznawczy. Składał się z kompanii motocyklistów, kompanii czołgów, kompanii piechoty zmotoryzowanej oraz plutonu dowodzenia, plutonu saperów i plutonu technicznego. Jego podstawowe uzbrojenie stanowiło 10 czołgów średnich T-34/85 i 5 samochodów pancernych BA-64.

W połowie 1950 dywizje pancerne i piechoty zmotoryzowanej przeformowano w dywizje zmechanizowane. W ich składzie pozostał batalion rozpoznawczy. Jesienią 1954 w dywizjach zmechanizowanych typu „B” bataliony rozpoznawcze zaczęto redukować do szczebla kampanii, by rok później przywrócić w nich szczebel batalionu. mały|BTR-40 Podjęta w marcu 1957 decyzja o zmniejszeniu liczebności WP znosiła podział dywizji na typy. W tym czasie batalion rozpoznawczy składał się z: kompanii rozpoznawczej, kompanii czołgów średnich, kompanii piechoty zmotoryzowanej, plutonu przeciwlotniczego, plutonu motocykli i samochodów osobowo-terenowych i plutonu łączności. Stan etatowy wynosił 262 żołnierzy. Sprzęt bojowy batalionu stanowiło: 10 czołgów średnich T-54AT-54, a od listopada 1957 – 7 czołgów średnich i 3 czołgi pływające PT-76 oraz 3 transportery opancerzone BTR-40. W ramach batalionu rozpoznawczego szkoliły się również pułkowe kompanie rozpoznawcze.

Latem 1958 w części batalionów rozpoznawczych, w kompanii czołgów zmniejszono liczbę plutonów czołgów średnich z trzech do dwóch, a w zamian wprowadzono nowy pluton czołgów pływających. Rok później bataliony rozpoznawcze otrzymały nowe etaty. Dywizyjne bataliony rozpoznawcze zredukowane zostały do szczebla kompanii.

W sierpniu 1961 wprowadzono etaty „szkolnej” dywizji zmechanizowanej. W 15 DZ zorganizowano „szkolny” batalion rozpoznawczy. Posiadał on w swoim składzie trzy kompanie szkolne, skadrowaną kompanię wsparcia i pluton transportowy.

Wiosną 1968 na nowe etaty pokojowo-wojenne zaczęto przenosić dywizje pancerne. W nowej strukturze, w miejsce dywizyjnych kompanii rozpoznawczych, odtwarzano bataliony rozpoznawcze.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polskie wojska rozpoznawcze Kategoria:Struktura organizacyjna Wojska Polskiego Kategoria:Bataliony