Bogumił Marcinek (ur. 1904, zm. 1940 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski projektant ceramikiMariusz Hermansdorfer (red. nauk.) – Ceramika i szkło polskie XX wieku. Katalog zbiorów (Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Wrocław, 2004; ISBN:9788386766871) s. 124.
Życiorys Studiował u Tadeusza Szafrana w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego w Krakowie, gdzie w 1925 uzyskał dyplom. Od 1928 do 1936 pracował w fabryce porcelany „Ćmielów”, gdzie był głównym projektantem fabryki. Marcinek był autorem form licznych serwisów jak np. „Ćmielów”, „Aleksander” czy serwisu „Bałtyk”Maria Poprzęcka (red.) – Polskie szkolnictwo artystyczne dzieje - teoria - praktyka: materiały LIII ogólnopolskiej sesji naukowej Stowarzyszenia Historyków Sztuki; Warszawa, 14-16 października 2004 (Stowarzyszenie Historyków Sztuki, 2005; ISBN:9788388341175) s. 188 dla polskich transatlantyków m/s „Piłsudski” i m/s „Batory”. Był również projektantem figurek oraz plakiet deokracyjnych. Zaprojektowane przez niego figurki „Łowiczanka” (nazywana później „Magdusią”), „Kazicka” oraz „Upadła”, prezentowane były na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu.
Należał do grona twórców założonej w 1936 roku, Wytwórni Porcelany Świt sp. z o.o. w Ćmielowie. Był udziałowcem wytwórni, kierownikiem malarni oraz projektantem form.
Zmarł w 1940 roku w więzieniu w Ostrowcu Świętokrzyskim, podczas okupacji niemieckiej.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Ćmielowem Kategoria:Polscy designerzy Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1940