Serendibit – bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów.
Po raz pierwszy opisał go brytyjski mineralog i gemmolog w 1902 roku, który wraz z A.K. Coomáraswámym odkrył go w centralnej części wyspy Cejlon, w pobliżu miasta Kandy. Nazwa pochodzi od dawnej arabskiej nazwy Sri Lanki „Serendib”, gdzie po raz pierwszy został znaleziony.
Właściwości Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i w formie anhedralnych ziaren. Powszechnie wykształca kryształy bliźniacze. Jest minerałem kruchym i przezroczystym, półprzezroczystym lub nieprzezroczystym. Charakteryzuje się białą rysę oraz szklistym bądź półdiamentowym połyskiem. Wykazuje pleochroizm w kolorach żółtawo-zielonym, niebieskawo-zielonym i niebiesko-fioletowym. Niektóre okazy mogą wykazywać fluorescencję pod wpływem UV. Bywa mylony z szafirem, zoisytem i sapphirinem. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są tytan, żelazo, mangan, sód, potas, fluor, woda oraz fosfor.
Występowanie Zazwyczaj występuje w skarnach, w których zachodzi metasomatoza boru, szczególnie wzdłuż styku skał węglanowych z granitem, tonalitem lub granulitem. Współwystępuje zazwyczaj z flogopitem, z grupą forsterytowo-fayalitową, sinhalitem, plagioklazem, spinelem, kalcytem, kwarcem, spinelem, uwitem, skapolitem, tremolitem, apatytem, grandidierytem, hialofanem, pargasytem, klinozoisytem, forsterytem, grafitem, warwickitem i diopsydem.
Miejsce występowania mały Poza Sri Lanką występuje w Birmie (region Sagaing i Mandalay). Znanym i produkującym dobrej jakości okazy złożem jest także Madagaskar. Inne lokalizacje, w których stwierdzono serendibit, to Stany Zjednoczone (Nowy Jork, Kalifornia), Tanzania, Rosja, Kanada, Włochy i Brazylia.
Przypisy
Kategoria:Krzemiany (minerały)