Mariolein Sijnke – holenderska wokalistka rockowa, bluesowa i popowa.
Życiorys Wychowała się w holenderskim Groningen, choć ma indonezyjskie korzenie. Tamże w 1959 roku rozpoczęła karierę wokalistki w popularnym zespole rock and rollowym Little Ritz & the Rocking Butterflies, który miał już swój fanklub w Amsterdamie. Dzięki zajęciu III miejsca w holenderskim talent show – w sierpniu 1960 roku wystąpiła wraz z grupą w programie telewizyjnym pt. VARA Teenager Ritme (była to jedna z pierwszych audycji w Holandii przeznaczona dla nastolatków). Następnie podczas wystawy „M.G. 61” w Parku Miejskim, zespół Little Ritz & the Rocking Butterflies stanowił tło muzyczne podczas pokazu mody. Ponadto występował w 't Krotje i innych klubach w Groningen oraz często koncertował w Niemczech, gdzie nieopatrznie, muzycy odrzucili kontrakt oferowany przez Coca Colę i w 1964 roku grupa Little Ritz & the Rocking Butterflies została rozwiązana.
Jeszcze przed rozpadem zespołu przedstawiciele wytwórni płytowych zwracali się do Mariolein z propozycją nagrywania holenderskojęzycznych piosenek, lecz były one odrzucane ze względu na to, iż preferowała ona śpiewanie rocka w języku angielskim, zaś po rozpadzie formacji Little Ritz & the Rocking Butterflies występowała jako solistka z różnymi efemerycznymi składami muzycznymi, lecz z żadnym, który byłby chętny do współpracy z nią na stałe. W 1964 roku (niektóre źródła podają, że w 1965) dwa angielskie przeboje My boy lollypop i Hello Dolly w jej wykonaniu i z towarzyszeniem zespołu The Swingcopators z Hagi, znalazły się na stronie A kompilacyjnej EP-ki (na stronie B krążka zaś dwa utwory grupy The Jets). Fakt ten przeszedł bez echa, ponieważ singiel wyprodukowano w niewielkim nakładzie i można było go zamówić jedynie ze znaczkami marki maślanej.
W 1968 roku wokalistka poznała basistę Michała Muzolfa (właśc. Stanisław Muzolf, ur. 4 lipca 1947 w Poznaniu) podczas holenderskiej trasy koncertowej polskiej grupy rockowej Breakout i w 1969 roku zdecydowała się na podróż z zespołem Cuby & the Blizzards do Polski, gdzie ten miał odbyć tournée. Tutaj, śpiewając anglojęzyczny repertuar, zyskała popularność, zaś piosenki w jej wykonaniu regularnie emitowało Polskie Radio. W 1969 roku śpiewała z triem Swinging Soul Corporation, które powstało latem 1969 roku i działało w składzie: Józef Skrzek – pianino, Albin Biskupski (eks-Daltoniści) – gitara basowa i Jerzy Tumidajski (eks-Bizony) – perkusja. Występowała pod nazwą „Mariolaine & Swinging Soul Corporation” z własnym recitalem, supportując zespół Breakout podczas jego koncertów.
Jesienią 1969 roku wraz z Muzolfem po jego odejściu z grupy Tadeusza Nalepy, powołała do życia nowy zespół pod nazwą Marioleine Suggestic, który oprócz nich współtworzyli: Mirosław Lasoń (eks-Pięciu) - gitara, śpiew; Marian Zimiński (eks-Akwarele) – organy, pianino i J. Tumidajski – perkusja. Dzięki nagraniom zrealizowanym dla Rozgłośni Polskiego Radia Poznań oraz popularności Marioleine w Holandii, agencja koncertowa „Holland Telstar” w kwietniu 1970 roku zaprosiła wokalistkę i muzyków na półroczne występy do Holandii. Tam zmienili oni nazwę swojej grupy i jako Hard Road koncertowali, występując w licznych klubach, głównie w zachodniej części kraju, m.in. w The Roadside Club w Scheveningen, Lido w Amsterdamie czy w Des Ponderosa.
Kolejny wyjazd piosenkarki z Hard Roadem do Holandii miał miejsce w grudniu 1970 r., gdzie zespół występował m.in. z grupą Christie. Koncert w klubie Paradiso został odwołany, ponieważ niektórzy członkowie zespołu postanowili wrócić do Polski.
Po powrocie do kraju zespół osiadł w Poznaniu i opracował nowy program, w którym anglojęzyczny dotąd repertuar został wyparty przez autorskie kompozycje członków zespołu. Z nowym programem i w nowym składzie, który oprócz Mariolaine (śpiew), Michała Muzolfa (gitara basowa) i Mirosława Lasonia (gitara), współtworzyli: Mirosław Polarek (eks-Niebiesko-Czarni) – saksofon, flet i Józef Hajdasz (eks-Breakout) – perkusja), formacja wystąpiła w poznańskim klubie Agora (kwiecień 1971), by następnie odbyć trasę koncertową po Polsce. W maju 1971 roku miejsce Lasonia zajął gitarzysta Jerzy Kosmowski (eks-Bardowie). Wówczas grupa Hard Road wystąpiła na prestiżowym „Balu Wiosennym”, którego organizatorem był warszawski Pagart.
Zespół zagrał obok przedstawicieli ściśłej czołówki polskiej awangardy rockowej, a były to następujące formacje: Niemen Enigmatic, Klan i Dżamble. Pomimo znaczących występów i niekonwencjonalnego muzycznego repertuaru zespół został rozwiązany w 1972 roku.
Wokalistka nawiązała współpracę z czołowymi polskimi orkiestrami i dokonała z nimi nagrań, lecz w PRL-u wyraźnie zabroniono promowania muzyki śpiewanej w języku angielskim, tak więc nie mogła ona liczyć na nagranie i wydanie płyty. Jej mąż Michał Muzolf znalazł zatrudnienie w zespole instrumentalnym Jerzego Miliana, lecz w 1974 roku oboje postanowili wyjechać do Holandii, gdzie już nie wykazywała aktywności jako wokalistka, zaś Muzolf udzielał się jako gitarzysta basowy w zespołach Cuby & the Blizzards i The Rocking Tigers.
Dyskografia Single i EP Z zespołem Little Ritz & the Rocking Butterflies 1963: Little Ritz & His Rocking Butterflies – None (EP, R.O.N.O. – brak numeru katalogowego, wydanie nieoficjalne)
Nagrania solowe 1963: Ik ben Mariolein Sijnke 1964: Różni wykonawcy: Marioleine – My Boy Lollipop / Shake Hands (EP, Lion Tops – L-EP-11) 1965: Różni wykonawcy – Twaalf Tiener Toppers (LP, Decca – 625 376 QL)
Z zespołem Mariolein Suggestic / Hard Road Nagrania radiowe: Let It Be Me (z rep. Gilberta Bécaud, pierwszego wykonawcy tej piosenki), Tramp, Knock On Wood (z rep. Eddiego Floyda), River Deep – Mountain High (z rep. duetu Ike & Tina Turner), Mgła, Otwórz niebo
Przypisy
Kategoria:Holenderskie wokalistki Kategoria:Ludzie urodzeni w Groningen