Jan Bitny-Szlachta (ur. 1908 w Jekaterynburgu, zm. 7 lutego 1974 w Warszawie) – polski inżynier, architekt, urbanista, jeden z twórców architektury Stalowej WoliAnna Garbacz Regionalny słownik biograficzny s. 31- 35.

Autor projektu w konkursie na zagospodarowanie Osiedla Szwoleżerów oraz urbanistyczne rozwiązanie wschodniego obszaru Osi Stanisławowskiej w Warszawie. Współautor planu zagospodarowania przestrzennego Warszawskiego Zespołu Miejskiego, wraz z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy.

Życiorys W 1935 ukończył architekturę na Politechnice Warszawskiej. W 1937 przybył z Katowic do powstających Zakładów Południowych, gdzie został zatrudniony jako pracownik biura projektowego. Był autorem wielu projektów budynków powstającej Stalowej Woli. Należą do nich zaprojektowane w stylu art déco m.in. Budynek Dyrekcji Naczelnej Huty Stalowa Wola, Dyrekcja Zakładu Hutniczego, oraz Dyrekcja Zakładu Mechanicznego. Jest autorem zestawu mebli w sali konferencyjnej byłych Zakładów Południowych. Zaprojektował modernistyczne willowe budynki tzw. Osiedla Dyrektorskiego przy dzisiejszych ulicach Mickiewicza i Wyszyńskiego, prawdopodobnie Hotel Hutnik, oraz pierwsze kino Stal przy dzisiejszej ulicy Narutowicza. W 1939 zgłosił swój projekt budowy kościoła, jednak wybuch II wojny światowej uniemożliwił budowę. Mieszkał z żoną i córkami przy obecnej ulicy Narutowicza 1.

Był organizatorem całej oprawy związanej z wizytą w Zakładach Południowych prezydenta Ignacego Mościckiego w czerwcu 1939.

Przy jego zaangażowaniu i współpracy z księdzem Józefem Skoczyńskim, do Stalowej Woli trafił kościół św. Floriana. Gdy w 1942 okupanci niemieccy przeznaczyli do rozbiórki drewniany kościół w Stanach, przyczynił się do przeniesienia go do Stalowej Woli. We wrześniu 1943 elementy rozebranego kościoła przetransportowano, wówczas kierował pracami architektonicznymi i ponownym montażem kościoła. Zaprojektował dodatkowo po obu stronach kościoła dwie zakrystie i słupowe podcienie sprawiając, że postawiony na nowo kościół był większy. W przedsionku kościoła dla upamiętnienia jego postaci i zasług dla miasta Stalowa Wola umieszczono pamiątkową tablicę.

W 1945 z rodziną opuścił Stalową Wolę. Po wyjeździe pracował jako architekt w Gdańsku, później w Krakowie (1945–59). Od 1959 w Warszawie jako projektant w Pracowni Urbanistycznej Warszawy.

Członek SARP o. Katowice (przed 1939). Członek SARP o. Kraków (po 1945). Członek o. Warszawskiego SARP (1964–73).

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Stare Powązki (kwatera 27, rząd 3, miejsce 13).

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1939), Srebrny Krzyż Zasługi (1954) Odznaka „Budowniczy Huty Lenina” (1958) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969), Srebrna Odznaka SARP (1972),

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie związani ze Stalową Wolą Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem Kategoria:Architekci związani z Katowicami Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1974