Bitwa o Koszalin – starcie zbrojne mające miejsce 4-5 marca 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, skutkujące zdobyciem Koszalina i zakończeniem władzy reżimu III Rzeszy na terenie miasta.
Przebieg działań bojowych Do Koszalina wojska 19 Armii 2 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej dotarły 4 marca 1945. Miało to miejsce w czasie prowadzonej operacji pomorskiej. Oprócz wspomnianej 19 Armii w walkach o zdobycie Koszalina uczestniczył 3 Gwardyjski Korpus Pancerny dowodzony przez gen. por. Aleksego Panfiłowa. Pomimo zamknięcia pierścienia okrążenia wokół Koszalina części wojsk niemieckich udało się wyrwać z okrążenia i skierować w stronę Kołobrzegu. Po trwających całą noc walkach, rano 5 marca 1945 dowodzący obroną miasta gen. Zulow podjął decyzję o kapitulacji. Do niewoli radzieckiej gen. von Zulow dostał się w okolicach Karlina.
Do najcięższych walk w mieście doszło przy ul. Gnieźnieńskiej gdzie Armia Czerwona straciła kilka czołgów. W czasie walk w mieście i okolicy poległo 294 żołnierzy radzieckich. W 1966 zostali oni ekshumowani i pochowani na cmentarzu komunalnym w Koszalinie przy ul. Fałata.
Upamiętnienie W okresie Polski Ludowej dla upamiętnienia żołnierzy radzieckich poległych w walkach o zdobycie Koszalina wzniesiono pomnik wdzięczności Armii Czerwonej.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej w Koszalinie
Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Niemiec Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Związku Radzieckiego Kategoria:Bitwy w 1945 Kategoria:Historia Koszalina