Helvi Lemmikki Leiviskä (ur. 25 maja 1902 w Helsinkach, zm. 12 sierpnia 1982 tamże) – fińska kompozytorka, pianistka i bibliotekarka.
Życiorys Pochodziła z protestanckiej rodziny, która wywodziła się z Ostrobotni. Rozpoczęła grę na pianinie w wieku 8 lat. Studiowała w Akademii Sibeliusa, uczyła się tamże kompozycji u Erkkiego Melartina, gry na fortepianie u . Ukończyła studia w 1927 roku. Następnie kształciła się prywatnie w Wiedniu u w 1929 roku oraz u Leeviego Madetoji. Nauczała gry na fortepianie w Akademii Sibeliusa w latach 1922–1938, latach 1933–1968 pracowała tamże jako bibliotekarka.
Nigdy nie wyszła za mąż. Mieszkała przez większość życia w Helsinkach. Jej światopogląd był oparty na teozofii. Zmarła z przyczyn naturalnych.
W 2017 roku ukazała się jej biografia, napisana przez Eilę Tarasti.
Większość jej rękopisów znajduje się w Bibliotece Narodowej Finlandii oraz w bibliotece Akademii Sibeliusa.
Twórczość Komponowała muzykę orkiestrową (w tym 5 symfonii, jedna nienumerowana), suity, tańce ludowe, kantaty, pieśni, muzykę filmową. Jej twórczość nie była szerzej znana, żadne z jej dzieł nie zostało opublikowane za jej życia. Zainteresowanie jej osobą i twórczością wzrosło z początkiem XXI wieku. Wybrane kompozycje: Kwartet fortepianowy (1926) Suita antyczna (1929) Koncert fortepianowy d-moll (1931–1935) Sonata na skrzypce i fortepian (1945) I symfonia (1947) II symfonia (1954) III symfonia (1964–1971) Sinfonia brevis (1962–1972)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Ludzie urodzeni w Helsinkach Kategoria:Fińscy kompozytorzy Kategoria:Fińscy pianiści Kategoria:Bibliotekarze Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Absolwenci Akademii Sibeliusa