Ivana Žigon (serb. Ивана Жигон, ur. 2 lutego 1968 r. w Belgradzie) – serbska działaczka społeczna, aktorka i reżyserka.
Życiorys thumb|left|Ivana Žigon jako dziecko wraz z rodzicami i bratem (1969) mały|240x240px|Ivana Žigon i Milenko Zablaćanski w 1992 Córka reżysera Stevo Žigona i aktorki Jeleny Žigon. Ukończyła Wydział Sztuk Dramatycznych oraz Średnią Szkołę Muzyczną w Belgradzie. Od 1999 była pierwszą damą wydziału dramatycznego belgradzkiego Teatru Narodowego. W 2002 objęła stanowisko prezesa Towarzystwa Przyjaźni Serbsko-Rosyjskiej. W 2005 została dyrektorem artystycznym zespołu muzyczno-recytatorskiego „Косовски божури”, którego członkami są dzieci z Kosowa (zespół zagrał ponad sto koncertów w Serbii, Czarnogórze, Rosji, Białorusi i Francji, wykonując pieśni w języku serbskim, rosyjskim i angielskim). W 2003 zdobyła nagrodę „Złoty Rycerz” w Moskwie za najlepszą rolę żeńską jako Gospodyni Julia.
Wyreżyserowała filmy:
Molitva za Novi vek (2000), Poslednji Evropljanin – Intervju sa Nikitom Mihalkovim (2001), wywiad z Nikitą Michałkowem, Poslednja velika misija Mihaila Ptašuka (2002), Zemlja pod belimi krilima (2003), film o Białorusi i wywiad z prezydentem tego państwa Aleksandrem Łukaszenką, Srce od čokolade (2004), film o Kubie, 65 godina vernosti (2009).
Organizowała „Dni Kultury Kosowa i Metochii” w Moskwie, przyznawała stypendia studentom, obdarowała 150 uczniów z kosowskich wiosek komputerami, w ramach tzw. misji humanitarnej zorganizowała wizyty rosyjskich zespołów śpiewaczych we wsiach Kosowa, podróż 520 dzieci kosowskich do Rosji, jak również podróż 57-osobowej delegacji weteranów II wojny światowej do Moskwy z okazji 60. rocznicy zwycięstwa nad Niemcami. Na jej wniosek mer Moskwy, Jurij Łużkow podjął decyzję o budowie osiedla Moskiewska Wioska na 75 rodzin w Istoku, które ukończono na początku 2007 (otrzymała za to m.in. rosyjski Order Świętego Andrzeja w 2009). W 2021 całkowicie wycofała się z życia publicznego.
Mówi płynnie po rosyjsku, angielsku i francusku, słabiej po hiszpańsku.
Rodzina W 2006 (w Vidovdan) poślubiła o dziesięć lat starszego mnicha Grigorija Brkovicia, który porzucił dla niej swoje powołanie zakonne. Małżonkowie rozwiedli się w 2011, ale ukrywali to skutecznie przez następne trzy lata. Z Brkoviciem ma syna, Stefana. Według niektórych mediów była w dwuletnim związku z Ninoslavem Niną Ademovićem, ojcem piosenkarza Miligramu, Alena Ademovića. Istniały też pogłoski, że porzuciła Brkovicia dla muzyka, Gorana Bregovicia.
Przypisy
Kategoria:Serbscy działacze społeczni Kategoria:Serbscy reżyserzy filmowi Kategoria:Serbscy reżyserzy teatralni Kategoria:Serbskie aktorki teatralne Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Urodzeni w 1968