Walki o Bolesławiec – starcie zbrojne mające miejsce 11 i 12 lutego 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a Wehrmachtu, zakończone zdobyciem Bolesławce przez czerwonoarmistów, co było równoznaczne z zakończeniem w nim władzy reżimu III Rzeszy.
Przebieg działań bojowych W rejon Bolesławca jako pierwsza dotarła wieczorem 11 lutego 1945 roku radziecka 31 Dywizja Strzelecka dowodzona przez płk. Iwana Chilczewskiego. Walki o miasto toczyły się przez całą noc a uczestniczyli w niej czerwonoarmiści z 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej dowodzonej przez gen. płk Pawła Rybałkę i 52 Armii dowodzonej przez gen. płk Konstantina Korotiejewa. Niemiecki garnizon po zaciekłych walkach ulicznych został pokonany w godzinach przedpołudniowych 12 lutego 1945 roku, tracąc wiele uzbrojenia i różnego rodzaju sprzętu wojskowego oraz magazyny z materiałami wojennymi. W czasie wymiany ognia między oddziałami niemieckimi a radzieckimi zniszczeniu uległo ponad 1400 budynków, tj. około 60% zabudowy miasta.
Upamiętnienie Wieczorem 12 lutego 1945 roku w Moskwie uczczono m.in. zdobycie Bolesławca 20 salwami armatnimi z 224 dział. W okresie Polski Ludowej w parku miejskim przy ul. Armii Czerwonej w Bolesławcu wzniesiono Pomnik Wdzięczności Armii Radzieckiej dla upamiętnienia zdobycia Bolesławca przez żołnierzy radzieckich.
Zobacz też
Pierwsza bitwa nad Bobrem Druga bitwa nad Bobrem
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Niemiec Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Związku Radzieckiego Kategoria:Bitwy w 1945 Kategoria:Historia Bolesławca