10 Nowoingermanlandzki pułk piechoty (ros. 10-й пехотный Новоингерманландский полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1790. Stacjonował między innymi w m. Kaługa. Nosił też nazwę: Nowoirigermanlandzki pp (1811–1884). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili niebieskie patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 226 pułk piechoty. 10 pułk piechoty rozformowany został w 1918..
Podporządkowanie Lipiec 1914: 17 Korpus Armijny – Moskwa 3 Dywizja Piechoty – Kaługa 1 Brygada Piechoty – Kaługa 10 Nowoingermanlandzki pułk piechoty – Kaługa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Kałudze Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1790 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918