Locotenent Lupu Dinescu – rumuński trałowiec z przełomu XX i XXI wieku, jedna z czterech zbudowanych jednostek typu Locotenent Remus Lepri (w kodzie NATO: Musca). Okręt został zwodowany w 1986 roku w stoczni w Mangalii, a w skład Forțele Navale Române został wcielony w 1989 roku. Nosi numer burtowy 25.

Projekt i budowa Cztery trałowce morskie typu Locotenent Remus Lepri (w kodzie NATO: Musca), zbudowane w drugiej połowie lat 80. XX wieku, były pierwszymi powojennymi trałowcami całkowicie rumuńskiej konstrukcji, większymi od używanych wcześniej okrętów tej klasyNa podstawie . Budowano je w stoczni 2 Maja (Şantierul 2 Mai) w MangaliiTak , natomiast wg , stocznia Cala de Adocare w Mangalii.. W 1991 roku, po obaleniu rządów komunistycznych, otrzymały nazwy na cześć oficerów marynarki Rumunii.

„Locotenent Lupu Dinescu” był drugim zbudowanym okrętem typu. Brak jest dostępnych informacji dotyczących położenia stępki, natomiast został wodowany w 1988 roku. Według niektórych publikacji, okręt był budowany pierwotnie jako poławiacz torped. Wszedł do służby 6 stycznia 1989 rokuWedług , 3 czerwca 1989.. Początkowo okręt nosił jedynie oznaczenie DM25, a w sierpniu 1991 roku nadano mu nazwę „Locotenent Lupu Dinescu” (pol. porucznik Lupu Dinescu) i numer burtowy: 25. Przydzielono mu znak wywoławczy: YQXQ.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt jest trałowcem morskim o wyporności standardowej 660 ton, a pełnej 790 ton traktuje wyporność pełną 790 ton jako podaną w tonach angielskich, a przelicza ją na 803 tony metryczne.. Długość wynosi 60,8 m, szerokość 9,54 m, a zanurzenie 2,8 m. Od pozostałych okrętów tego typu „Locotenent Lupu Dinescu” różnił się dłuższym pokładem dziobowym, sięgającym na ok. 4/5 długości kadłuba, z burtami sięgającymi na wysokość do tego pokładuPor. fotografia sprzed 2009 roku w . Mogło to mieć związek z Według , DM25 „Locotenent Lupu Dinescu” był budowany jako poławiacz torped.. Załogę stanowiło 79 ludzi, w tym 7 oficerów. Nowsze źródła podają załogę 60 osób. Napęd stanowią dwa silniki wysokoprężne V12 produkcji ALCO o mocy łącznej 4800 KM, napędzające dwie śruby o stałym skoku. Prędkość maksymalna wynosi 17 węzłów. Zasięg przy prędkości ekonomicznej 10 w wynosi 1500 mil morskich.

Uzbrojenie obronne stanowią cztery radzieckie automatyczne armaty przeciwlotnicze kalibru 30 mm AK-230 w dwóch dwulufowych zamkniętych wieżach na dziobie i rufie, kierowane radarem Rys’. Uzupełniały je cztery stanowiska poczwórnie sprężonych karabinów maszynowych kalibru 14,5 mm. Obronę przeciwlotniczą dopełniały dwie czteroprowadnicowe wyrzutnie Fasta-4M samonaprowadzających się na podczerwień pocisków przeciwlotniczych bliskiego zasięgu 9M-32M Strieła-2M, z zapasem 16 pocisków. Broń przeciw okrętom podwodnym stanowią dwie pięcioprowadnicowe wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych z zapasem 40 bomb RGB-12. Wystrzeliwują one bomby o masie 34 kg na odległość 1200 m. W źródłach zachodnich donoszono o możliwości przenoszenia przez okręty min morskich, ale nie była ona potwierdzona.

Okręty tego typu posiadały komplet trałów pochodzenia radzieckiego do niszczenia różnych rodzajów min: trał kontaktowy BKT, trał elektromagnetyczny TEM-3 i trał akustyczny AT-3. Były wyposażone w radziecką stację hydrolokacyjną Tamir-11. Oprócz radaru artyleryjskiego MR-104 Rys’ (w kodzie NATO: Drum Tilt) na szczycie masztu, okręty miały radar nawigacyjny Kiwacz-2Według radar Kiwacz (ros. Кивач, błędnie podany jako Krivach) jest radarem dozoru nawodnego, a okręty ponadto mają radar nawigacyjny Najada..

Służba „Locotenent Lupu Dinescu” wszedł do służby w 1989 roku, jeszcze w marynarce Socjalistycznej Republiki Rumunii. Początkowo bazował w Midii, wchodząc w skład 176. dywizjonu trałowców morskich (Divizionul 176 Dragoare Maritime). Wkrótce po oddaniu okrętu do służby doszło jednak do obalenia komunistycznego dyktatora Nicolae Ceaușescu i przemian politycznych w Rumunii, prowadzących do wprowadzenia demokracji i integracji kraju z Zachodem. Trałowce uczestniczyły następnie udział w międzynarodowych ćwiczeniach na Morzu Czarnym z państwami regionu oraz sojuszu NATO w ramach programu Partnerstwo dla Pokoju. „Locotenent Lupu Dinescu” brał udział m.in. w ćwiczeniach międzynarodowych Cooperative Partner 1997 w Konstancy. 1 maja 2001 roku wszedł w skład nowo sformowanego 146. dywizjonu okrętów minowo-rozminowujących (Divizionul 146 Nave Minare-Deminare), a latem 2002 roku przeszedł do nowej bazy w Konstancy.

W kolejnych latach wziął udział m.in. w organizowanych w Rumunii manewrach międzynarodowych Sea Shield w lutym 2017 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Trałowce typu Locotenent Remus Lepri