Tyondai Braxton (ur. 26 października 1978 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor i muzyk, wykonujący muzykę pod własnym nazwiskiem oraz w ramach współpracy z innymi artystami od połowy lat 90. XX wieku, m.in. w mathrockowym zespole Battles od momentu jego powstania w 2002 roku aż do opuszczenia zespołu w 2010 roku. Od 2022 roku wykładowca Uniwersytetu Princeton.
Jego muzyka polega na budowaniu „orkiestrowanych pętli” za pomocą głosu, gitary i różnych przedmiotów w czasie rzeczywistym i manipulowaniu nimi za pomocą pedałów gitarowych. Włącza do swojej muzyki elementy elektroniczne i nowoczesne brzmienia orkiestrowe, począwszy od utworów solowych po duże dzieła symfoniczne.
Młodość i edukacja Jest synem awangardowego kompozytora jazzu Anthony’ego Braxtona, dzięki któremu już jako dziecko miał styczność z muzyką Warne'a Marsha, Paula Desmonda i Johna Coltrane’a dzięki swojemu ojcu. Zaczął grać na skrzypcach i klarnecie w wieku trzech lat. Jako nastolatek czerpał inspirację muzyczną z alternatywnych zespołów rockowych Nirvana i Sonic Youth, a także z punk rocka.
Studiował kompozycję w na w West Hartford w stanie Connecticut, gdzie jego nauczycielami byli m.in. , i Ken Steen.
Kariera muzyczna mały|Tyondai Braxton z zespołem Battles w w Sydney (2007) mały|Tyondai Braxton i Wordless Music Orchestra podczas wykonywania utworu „Central Market” w (2011) mały|Tyondai Braxton występujący w (2012)
Po studiach, na początku lat 90. XX wieku zaczął występować i pisać w Middletown w stanie Connecticut. Próbując wszystkiego, od kreatywnej orkiestry po awangardowy jazz i art rock z grupą Antenna Terra, wydał swój pierwszy solowy album latem 2002 roku – History That Has No Effect. Pod koniec tego samego roku został współzałożycielem zespołu mathrockowego Battles. Występował w nim jako gitarzysta, klawiszowiec i wokalista aż do swojego odejścia w 2010 roku. Grupa zyskała światowe uznanie za swój debiutancki album Mirrored (2007), którego magazyny Time i Pitchfork uznały za jedną z dziesięciu najlepszych płyt roku. Dziesięciomiesięczna trasa koncertowa promująca płytę zaprowadziła zespół do takich miejsc, jak w Paryżu, w północnej Japonii i na festiwal Luminous Briana Eno w Sydney Opera House w Australii.
Solowa płyta Braxtona Central Market została wydana na całym świecie przez Warp Records we wrześniu 2009 roku. Album ten, będący drugą jego pełną płytą jako artysty solowego, zawiera rozbudowaną ścieżkę dźwiękową z udziałem orkiestry The Wordless Music Orchestra. Tytuł albumu nawiązuje zarówno do Pietruszki Strawińskiego (bajkowego bazaru otwierającego ten balet), jak i do światowego krachu rynkowego z 2008 roku.
Premiera Central Market w wykonaniu Braxtona i The Wordless Music Orchestra odbyła się w Lincoln Center w Stanach Zjednoczonych, a następnie w Bibliotece Kongresu i Walker Arts Museum. Dzieło miało swoją premierę w Wielkiej Brytanii w 2011 roku na festiwalu Reverberation Festival Steve’a Reicha w Barbican Centre, gdzie wystąpiła BBC Symphony Orchestra, a jego adaptacją do baletu zajął się rezydent Baryshnikov Art Center, choreograf John Heginbotham.
W 2011 roku rozszerzył zakres swoich zainteresowań o szereg innych zleceń i występów, w tym powrót do , aby po raz pierwszy wykonać „TREMS”, nowy dwuczęściowy utwór dla czy występ w duecie z kompozytorem Philipem Glassem na nowojorskiej edycji festiwalu All Tomorrow’s Parties w 2012 roku. Następnie wykonał utwór „Central Market” wraz z i Wordless Music Orchestra w w w Londynie.
W 2013 roku zaprezentowało premierowo utwór Braxtona na orkiestrę kameralną i elektronikę, „Fly by Wire”, zamówiony i wykonany w nowojorskim Carnegie Hall. Utwór „Central Market” został wykonany przez w Disney Hall, a światowa premiera „HIVE” (kompozycji multimedialnej na dwóch graczy na syntezatorach modularnych i trzech perkusistów na pięciu dużych drewnianych instrumentach) miała miejsce w Muzeum Guggenheima. „HIVE” miało swoją europejską premierę w Polsce, w Krakowie na festiwalu Sacrum Profanum.
Na początku 2014 roku nawiązał współpracę z pionierami muzyki elektronicznej Mouse on Mars, wykonując nową wersję utworu amerykańskiego kompozytora Terry’ego Rileya w ramach festiwalu Stargaze w berlińskiej . Premiera „HIVE” odbyła się w Australii na festiwalu w Hobart na Tasmanii oraz w Sydney Opera House w Sydney w Australii, w ramach .
Latem 2014 roku z umieścił kompozycje Braxtona „Uffe's Woodshop” i „Platinum Rows” w swoim programie muzycznym.
W 2015 roku Braxton wydał HIVE1, swój pierwszy solowy album od sześciu lat i pierwszy w wytwórni Nonesuch Records. Nagranie powstało i zostało wykonane w latach 2013–2014. Składa się z ośmiu utworów, które pierwotnie zostały stworzone na potrzeby performansu zatytułowanego „HIVE”, którego premiera odbyła się w nowojorskim Muzeum Guggenheima w 2013 roku. W 2016 roku ukazał się minialbum Oranged Out EP zawierający muzykę, które pierwotnie miały znajdować się na albumie HIVE1 z 2015 roku.
W 2018 roku po raz pierwszy wykonał „Telekinesis”, utwór na gitary elektryczne, orkiestrę, chór i elektronikę w Queen Elizabeth Hall w South Bank w Londynie z udziałem i . Utwór wykonano w 2019 roku w helsińskim Musickitalo z towarzyszeniem .
W 2022 roku wydał Telekinesis, studyjne nagranie swojego utworu na gitary elektryczne, orkiestrę, chór i elektronikę nakładem Nonesuch. Jesienią tego samego roku dołączył do grona wykładowców wydziału muzycznego Uniwersytetu Princeton.
W połowie maja 2026 roku zapowiedział wydanie nowego albumu Splayed Werks, prezentując jednocześnie dwa pochodzące z niego single: „UnFS” i „Piiano”. Utwory które pojawiły się na płycie stanowiły kompozycje elektroniczne i elektroakustyczne. Premiera albumu miała miejsce 21 sierpnia tego samego roku nakładem Erased Tapes.
Życie prywatne Poślubił artystkę wizualną Grace Villamil, z którą współpracował przy wizualizacjach utworu „Telekinesis”.
W 2022 roku mieszkał w w stanie Nowy Jork, gdzie ma swoje domowe studio nagraniowe.
Dyskografia Solowa History That Has No Effect (2002), JMZ Central Market (2009), Warp HIVE1 (2015), Nonesuch Telekinesis (2022), Nonesuch Splayed Werks (2026), Erased Tapes
Z Battles Mirrored (2007), Warp
Współpraca Death Slug 2000 (2000); z Jonathanem Matisem Rise, Rise, Rise (2003), ; z Rework Philip Glass Remixed (2012), Orange Mountain Music; z Philipem Glassem; utwór „Rubric Remix” Currents Vol. 0 (2017); z Yarn/Wire (2017), Domino; z Dirty Projectors One (2022), Transgressive; ze Stargaze; utwór „Vacancy”
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy Kategoria:Amerykańscy wokaliści rockowi Kategoria:Amerykańscy gitarzyści rockowi Kategoria:Amerykańscy keyboardziści Kategoria:Amerykańscy twórcy i wykonawcy muzyki elektronicznej Kategoria:Członkowie Battles Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Princeton Kategoria:Muzycy związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1978