Ilja (Ilko) Stepanowycz Oberyszyn, ps. „Stećko”, „Kobzar”, „Ochrim”, „R-5” (; ur. 1921 we wsi Potok w powiecie rohatyńskim, zm. 11 listopada 2007 w Tarnopolu) – ukraiński partyzant, członek Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińskiej Powstańczej Armii, który spędził 40 lat w podziemiu. Najdłużej aktywny członek OUN-UPA oraz jedyny, który nigdy się nie ujawnił i doczekał niepodległej Ukrainy.
Życiorys Urodził się w 1921 roku we wsi Potok w powiecie rohatyńskim w województwie stanisławowskim. Uczył się w gimnazjum w Rohatynie. W wieku 17 lat został członkiem „Junactwa” OUN, gdzie powierzono mu zadania agitacji antynikotynowej i antyalkoholowej.
Po aneksji wschodnich województw Rzeczypospolitej przez ZSRR w 1939 roku wstąpił na wydział fizyki i matematyki Uniwersytetu Lwowskiego. Po rozpoczęciu masowych aresztowań studentów porzucił studia i zajął się tajnym nauczaniem.
W 1941 roku został członkiem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, przyjmując pseudonim „Stećko” na cześć jednego z przywódców Organizacji, Jarosława Stećki. W tym samym roku ponownie poszedł na studia, ale tym razem wstąpił do Lwowskiego Instytutu Medycznego. OUN poleciła mu zdobywanie leków dla rannych partyzantów. Na początku kwietnia 1944 roku zszedł do podziemia. Wkrótce został przeniesiony do pomocniczej struktury UPA „Ukraiński Czerwony Krzyż”. Po przeszkoleniu został mianowany dowódcą regionalnym UCzK.
Na początku 1947 roku rozwiązano służbę medyczną UPA, po czym Oberyszyn został członkiem sztabu referencyjnego Służby Bezpieczeństwa OUN pod tarnopolskim kierownictwem regionalnym OUN.
Od września 1947 roku był regionalnym przywódcą OUN i obwodowej SB OUN w rejonie zbaraskim. W 1951 roku stracił kontakt z kierownictwem i działał dalej samodzielnie. Przez czterdzieści lat był „nielegalny”, nie posiadał żadnych radzieckich dokumentów. Zarejestrowano go w urzędzie dopiero 3 grudnia 1991 roku.
Mieszkał w Tarnopolu. Należał do partii politycznej Ludowy Ruch Ukrainy i był szefem obwodowego „Memoriału”.
Miesiąc przed śmiercią, Dekretem Prezydenta Ukrainy nr 958 z dnia 10 października 2007 roku Ilja Oberyszyn został odznaczony Orderem „Za zasługi” III stopnia.
Zmarł 11 listopada 2007 roku w Tarnopolu.
Wywiad z 2007 Cytaty z wywiadu Ilji Oberyszyna dla gazety „Niezawisimost’” z 9 maja 1997 roku:
Życie prywatne Żonaty z Emilią Turczyn (1928 – 9 czerwca 2018). Mieli syna Arkadija.
Zobacz też Józef Franczak August Sabbe Hirō Onoda
Przypisy
Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Żołnierze Ukraińskiej Powstańczej Armii Kategoria:Politycy Ludowego Ruchu Ukrainy Kategoria:Ukraińscy dysydenci w ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2007