Europejski Kongres Kultury (EKK) – międzynarodowe wydarzenie artystyczno-intelektualne zorganizowane we Wrocławiu w dniach 8–11 września 2011 roku w ramach Krajowego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. Kongres zgromadził ponad 300 artystów i intelektualistów z całego świata oraz kilkadziesiąt tysięcy uczestników. Hasłem przewodnim wydarzenia było „Uwaga na kulturę!”.

Cel i założenia Celem Kongresu było stworzenie przestrzeni do refleksji nad rolą kultury w zjednoczonej Europie oraz nad jej potencjałem jako narzędzia zmiany społecznej. Wydarzenie łączyło debatę intelektualną z praktyką artystyczną, przekraczając granice tradycyjnych formatów konferencyjnych.

Program Program Kongresu opierał się na czterech filarach:

Nieformalne spotkanie ministrów kultury UE Debaty i panele dyskusyjne (m.in. w ramach inicjatywy ) Wydarzenia artystyczne – koncerty, spektakle, wystawy, instalacje Projekty społeczne i edukacyjne

Wśród tematów debat znalazły się m.in. kwestie tożsamości europejskiej, prawa autorskiego, wolności kultury, roli sztuki w demokracji oraz relacji między kulturą a gospodarką.

Uczestnicy W Kongresie udział wzięli m.in.:

Zygmunt Bauman – autor eseju otwierającego Kongres Krzysztof Penderecki, Aphex Twin, Jonny Greenwood – wspólny koncert Krystian Lupa, Dorota Masłowska, Zbigniew Libera, Brian Eno Gayatri Chakravorty Spivak, Fatos Lubonja,

Miejsce i organizacja Głównym miejscem wydarzeń była Hala Stulecia we Wrocławiu. Kongres zorganizowany został przez:

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Narodowy Instytut Audiowizualny (NInA) Miasto Wrocław Ministerstwo Spraw Zagranicznych Komisję Europejską

Znaczenie Europejski Kongres Kultury był jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych polskiej prezydencji w UE. Został uznany za modelowy przykład łączenia kultury wysokiej z działaniami społecznymi i edukacyjnymi. Wydarzenie miało charakter interdyscyplinarny i partycypacyjny – wiele projektów angażowało lokalne społeczności i organizacje pozarządowe.

Dziedzictwo Choć Kongres miał charakter jednorazowy, jego idee i publikacje (w tym książka Zygmunta Baumana) pozostają punktem odniesienia w debacie o roli kultury w Europie. Wydarzenie przyczyniło się także do umocnienia pozycji Wrocławia jako ważnego ośrodka kultury europejskiej.

Przypisy

Kategoria:Kultura we Wrocławiu