thumb|250px|Kaplica Królewska (Jana III Sobieskiego) w kościele Przemienienia Pańskiego (kapucynów) Ferrante (FerdynandImię w brzmieniu Ferdynand odnotowane w akcie urodzenia Adelajdy Henryety Pruszyńskiej, córki Andrzeja Pruszyńskiego i Adelajdy z Marconich, sam podpisał się tam: Ferrante Marconi – ) Marconi (ur. w 1798 w Cesenie lub w Bolonii, zm. 11 marca 1868 w Warszawie) – włoski sztukator, rzeźbiarz neoklasycystyczny i malarz, tworzący w Polsce.
Syn Leandra Marconiego i Eleonory Gerbert. Imię Ferrante nosił po dziadku, architekcie. Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Laureat nagród rzeźbiarskich, m.in. za wykonanie kopii Bachusa Sansovina oraz Dyskobola. Autor pomników nagrobnych m.in. Domenica Tesiego na cmentarzu kartuzów w Bolonii.
Był młodszym bratem architekta Henryka Marconiego, za którego namową przyjechał do Polski w 1828. Pracował w Warszawie, współpracując z Henrykiem i ozdabiając zaprojektowane przez niego budynki i wnętrza.
Stworzył m.in.:
dekoracje Teatru Wielkiego – detale architektoniczne i rzeźbiarskie – m.in. kapitele kolumn, fryzy (1829–1830), sztukaterie w Kaplicy Królewskiej (Jana III Sobieskiego) w kościele Przemienienia Pańskiego (kapucynów), terakotowe donice i płaskorzeźby w Pałacu w Wilanowie (ok. 1837), wystrój sali mozaikowej Pałacu w Wilanowie (1838), posągi wartowników przy bramie mauretańskiej Pałacu w Natolinie (1838), dekoracje jadalni Pałacu Tyszkiewiczów (1841–1843), dekoracje wnętrza kościoła św. Karola Boromeusza przy ul. Chłodnej (1849), dekoracje wnętrza kościoła św. Anny w Wilanowie, dekoracje rezerwuaru wodnego w Ogrodzie Saskim (1854), dekoracje w Hotelu Europejskim (1856–1859), dekoracje gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, dekoracje wnętrza Kaplicy Grobu Chrystusowego w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca (seminaryjnym), zaprojektowanej przez Henryka Marconiego, dekoracje chóru w kościele św. Krzyża.
W warsztacie sztukatorskim Ferrante Marconiego odlano w cemencie pierwszą wersję figury Chrystusa dźwigającego Krzyż przed kościołem św. Krzyża, autorstwa Andrzeja Pruszyńskiego, przeniesioną na grobowiec Lubomirskich w Kruszynie. W 1898 kolejną wersję rzeźby odlał w brązie Pius Weloński.
Synem i uczniem Ferrante Marconiego był rzeźbiarz Leonard Marconi, drugim synem – Ferrante Zygmunt Marconi, lekarz, a córką – Marianna Adelajda z Marconich Pruszyńska, późniejsza żona rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego.
Ferrante Marconi został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Rzeźbiarze związani z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1798 Kategoria:Zmarli w 1868 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie