Język noryjski – starożytny język, uznawany jako celtycki, używany w rzymskiej prowincji Noricum. Ze względu na skąpe informacje, trudno dokładnie ustalić jego klasyfikację. Znany jest z dwóch fragmentarycznych inskrypcji znalezionych w austriackim Grafenstein i słoweńskim Ptuj. Nie ma dowodów wskazujących, kiedy mógł wymrzeć.
Inskrypcja z Ptuj thumb|Inskrypcja z Ptuj została zapisana od prawej do lewej pismem staroitalskimInskrypcję z Ptuj, którą odnaleziono w 1894, zapisano w północnym Stifter, David (12 października 2007). "Keltisch in Österreich (Powerpoint)". Zarchiwizowano 31 maja 2011. i można z niej odczytać: 𐌀𐌓𐌕𐌄𐌁𐌖𐌈𐌆𐌁𐌓𐌏𐌙𐌈𐌖𐌉 (ARTEBUDZBROGDUI). Jest to interpretowane jako dwa imiona: Artebudz [syn] Brogduosa. Imię Artebudz może oznaczać "penis niedźwiedzia" (porównaj: walijskie arth "niedźwiedź", irlandzkie bod "penis"), natomiast Brogduos może zawierać element brog-, mrog- "państwo"Falileyev, A. Dictionary of Continental Celtic Place-Names (PDF). Zarchiwizowano 19 grudnia 2008. (porównaj walijskie bro "region, państwo"). Inskrypcja może być również interpretowana jako Artebudz [zrobił to] Brogduosowi z drugim imieniem będącym w celowniku.
Inskrypcja z Grafenstein Odnaleziona w 1977 inskrypcja z Grafenstein jest niekompletna, ale ocalały fragment został odczytany jako:
Tekst ten może być świadectwem transakcji.
Zostały zaproponowane również inne transkrypcje, np.:
lub:
Przypisy
Kategoria:Języki celtyckie Kategoria:Języki Austrii Kategoria:Języki Słowenii Kategoria:Języki wymarłe w Europie