David Thomas Lilley (ur. 19 października 1975 w Washington) – angielski zawodowy snookerzysta. Został profesjonalistą w 2019 roku, po trzydziestu latach kariery amatorskiej.

Kariera Lilley zaczął grać w snookera w wieku 13 lat. Jego pierwszym dużym sukcesem było zwycięstwo na Mistrzostwach Europy (amatorów) w 1995 r. W finale pokonał swojego rodaka Davida Graya 8–7. W tym samym roku przegrał z Paulem Hunterem w finale Northern Amateur championship. W 1997 roku po raz pierwszy dotarł do finału , w którym zwyciężył 8–7 z Robertem Marshallem. Jednakże nie mogąc znaleźć sponsora w związku z wchodzącym zakazem reklamy tytoniu w tym sporcie i przy tylko sześciu turniejach zawodowych rocznie, uznał, że nie stać go na przejście na zawodowstwo i pozostał amatorem.

W 1999 roku wygrał w finale English Amateur Snooker Championship z Andrew Normanem wynikiem 8–5. W tym samym roku dotarł do półfinału Mistrzostw Europy Amatorów i finału Mistrzostw Świata Amatorów w Snookerze, w którym uległ Ianowi Preece’owi 8–11.

W 2000 roku przegrał finał English Amateur Championship 5–8 z .

W lutym 2002 roku po raz pierwszy wziął udział w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Snookerze, ale przegrał już w drugiej rundzie kwalifikacyjnej z Timothym Palingiem.

W 2004 roku Lilley po raz trzeci wygrał English Amateur Championship, pokonując w finale Wayne’a Coopera wynikiem 8–6. Podczas Mistrzostw Świata Amatorów w Snookerze w 2004 roku uległ w półfinale późniejszemu mistrzowi Markowi Allenowi 6–8. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w Snookerze 2005 odpadł w trzeciej rundzie pokonując Stuarta Manna. W turnieju English Amateur Championship 2007 przegrał w decydującym frame’ie finału z Martinem Gouldem 7–8.

W sierpniu 2012 roku wziął udział w drugim turnieju Players Tour Championship 2012/2013 i przegrał w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej z Benem Harrisonem.

Lilley próbował zakwalifikować się do zawodowego Touru poprzez Q School. W pierwszym turnieju dotarł do finału swojej grupy, ale przegrał wówczas z Chen Zhe; w drugim turnieju odpadł w drugiej rundzie. Mimo że nie zakwalifikował się do Main Tour, jako 17. zawodnik w rankingu Q-School Order of Merit mógł uczestniczyć jako rezerwowy w turniejach snookera sezonu 2016/17.

Podczas Indian Open 2016, drugiego turnieju rankingowego sezonu, po raz pierwszy zakwalifikował się do turnieju rankingowego. Po pokonaniu Tiana Pengfeia 4–3 w kwalifikacjach, wyeliminował Mike’a Dunna, Marka Williamsa i Roberta Milkinsa w rundzie głównej i dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał z Anglikiem Shaunem Murphym 2–4.

Zajął pierwsze miejsce w rankingu Q School Order of Merit 2018. W sezonie 2018/20 wielokrotnie tracił szansę na zdobycie karty wstępu na sezon 2019/20; zajmował 4. miejsce na liście turniejów challenge tour, a w 2019 roku przegrał z Kacprem Filipiakiem 4–5 podczas Mistrzostw Europy w Snookerze EBSA, gdzie wygrana zapewniłaby mu miejsce w turnieju.

Lilley pokonał Seana Maddocksa 4–0 w ostatniej rundzie kwalifikacyjnej pierwszego turnieju Q School 2019, stając się wreszcie profesjonalistą po 30 latach kariery amatorskiej. Jako amator pracował w branży ubezpieczeniowej. Lilley później zauważył, że nie trafił na odpowiedni moment, ponieważ ledwo zdążył dołączyć do profesjonalnych rozgrywek, a pandemia COVID-19 doprowadziła do masowego odwoływania turniejów.

9 maja 2021 roku Lilley pokonał Jimmy’ego White’a 5–3 i został Mistrzem Świata Seniorów, co dało mu prawo do gry w turnieju Champion of Champions 2021. 7 stycznia 2022 roku Lilley zajął drugie miejsce za Peterem Linesem w Mistrzostwach Wielkiej Brytanii Seniorów 2022, przegrywając w finale 1–4.

Po udanym sezonie 2023/24 – najlepszym w karierze pod względem punktów rankingowych – David zakończył sezon na 64. miejscu, docierając do czołowej 64. pozycji po raz pierwszy w wieku 48 lat.

Występy w turniejach w karierze Turniej 2001/02 2004/05 2012/13 2016/17 2017/18 2018/19 2019/20 2020/21 2021/22 2022/23 2023/24 2024/25 2025/26 2026/27 Ranking 90 69 Turnieje rankingowe Championship League nie rozegrano nierankingowy RR 2R RR RR 3R 2R RR China Open A A A A A LQ nie rozegrano LQ Wuhan Open nie rozegrano LQ 2R LQ LQ British Open A A nie rozegrano 2R LQ LQ LQ 2R LQ English Open nie rozegrano A LQ 2R 1R 3R LQ LQ 1R LQ2R LQ Shenzhen Open nie rozegrano 1R 2R LQ Northern Ireland Open nie rozegrano 1R A 2R 2R 1R LQ 2R LQ LQ1R LQ International Championship nie rozegrano A LQ A 2R LQ nie rozegrano LQ LQ 1R UK Championship A A A A A 1R 1R 1R 1R LQ LQ LQ 1R Shoot Out nie rozegrano NR A 2R A 2R 1R 2R 3R 3R 2R1R Scottish Open A nie rozegrano A A 3R 1R 1R 2R 1R LQ 2R LQ German Masters nie rozegrano A A A LQ LQ LQ LQ LQ 2R 1RLQ Welsh Open A A A A A 1R 1R 2R LQ 2R 1R LQ1R World Grand Prix nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ Players Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ World Open A A A A A 1R LQ nie rozegrano 3R 3R1R Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ World Championship LQ LQ A A A LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ Turnieje nierankingowe Champion of Champions nie rozegrano A A A A A 1R A A A A World Seniors Championship nie rozegrano A A A NH A A W SF A A A A Dawne turnieje rankingowe Saudi Arabia Masters nie rozegrano 2R 2RNH Paul Hunter Classic NH PA MR 1R A A NR nie rozegrano Indian Open nie rozegrano QF A A nie rozegrano nie rozegrano A A 1R LQ nie rozegrano China Championship nie rozegrano NR A A LQ nie rozegrano nie rozegrano RR nie rozegrano nie rozegrano LQ nie rozegrano Gibraltar Open nie rozegrano LQ A 1R 2R 2R 2R nie rozegrano nie rozegrano 1R nie rozegrano European Masters A A NH A A LQ 1R WD LQ LQ LQ nie rozegrano Dawne turnieje nierankingowe Six-red World Championship nie rozegrano A A A A A nie rozegrano LQ nie rozegrano

Finały w karierze Finały nierankingowe: 2 (1–1) Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik Zwycięzca 1. 2021 Mistrzostwa Świata Seniorów Jimmy White 5–3 Finalista 1. 2022 Mistrzostwa Wielkiej Brytanii Seniorów Peter Lines 1–4

Finały amatorskie: 13 (6–7) Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik Zwycięzca 1. 1995 EBSA European Snooker Championship David Gray 8–7 Finalista 1. 1995 IBSF World Snooker Championship 7–11 Zwycięzca 2. 1997 8–7 Zwycięzca 3. 1999 (2) Andrew Norman 8–5 Finalista 2. 1999 IBSF World Snooker Championship (2) 8–11 Finalista 3. 2000 Nick Marsh 5–8 Zwycięzca 4. 2004 (3) Wayne Cooper 8–6 Finalista 4. 2007 (2) Martin Gould 7–8 Finalista 5. 2017 (3) 7–10 Zwycięzca 5. 2018 Challenge Tour – Event 5 3–1 Finalista 6. 2018 Challenge Tour – Event 8 Simon Bedford 1–3 Finalista 7. 2019 EBSA European Snooker Championship Kacper Filipiak 4–5 Zwycięzca 6. Q Tour – Event 1 Si Jiahui 5–1

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Angielscy snookerzyści Kategoria:Urodzeni w 1975